Surja Jusuf — Ajet 2

Kuptimet e fjalëve:

• “Kuranë arabij”: Kurani i shpallur në gjuhën arabe, gjuhë e kulluar dhe e qartë.
• “Ta’kilun”: Të kuptoni me mendjen tuaj, të arrini në thelbin e kuptimit dhe të veproni sipas tij.

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Lartësuar na tregon se Ai e zbriti këtë Libër të madhërishëm – Kuranin – në gjuhën arabe, që është gjuha më e pasur dhe më e qartë ndër gjuhët. Kjo zbritje në gjuhën arabe nuk ishte rastësi, por urtësi hyjnore: që njerëzit, veçanërisht arabët të cilëve iu drejtua fillimisht ky mesazh, ta kuptojnë atë me lehtësi, të mendojnë thellë për kuptimet e tij dhe të arrijnë në një kuptim të saktë të fjalëve të Allahut. Kurani nuk është zbritur për ta lexuar vetëm si ritual, por për ta kuptuar, për të menduar mbi të dhe për ta zbatuar në jetë. Kur Allahu thotë “l’allekum ta’kilun” (që të kuptoni), kjo tregon se qëllimi kryesor i shpalljes është të zgjojë mendjen dhe arsyen njerëzore, që njeriu të dallojë të vërtetën nga e kota dhe të udhëhiqet nga drita e Kuranit në çdo hap të jetës së tij.

Përfitimet nga ky ajet:

1. Madhështia e gjuhës arabe: Ky ajet tregon se gjuha arabe është zgjedhur nga Allahu për të qenë gjuha e Librit të Tij të fundit, gjë që i jep asaj një vlerë të veçantë dhe nder të madh.
2. Rëndësia e kuptimit të Kuranit: Islami nuk është fe e verbër, por fe e mendimit dhe e arsyes. Allahu na fton të kuptojmë Kuranin, jo ta lexojmë pa menduar, sepse kuptimi i tij është çelësi i udhëzimit të vërtetë.
3. Lehtësia e fesë islame: Zbritja e Kuranit në gjuhën e njerëzve të cilëve u drejtohet fillimisht është dëshmi e mëshirës së Allahut, i cili nuk i lë njerëzit pa udhëzim të qartë, por u flet atyre në gjuhën që e kuptojnë.
4. Nxitje për të mësuar arabishten: Për ata që nuk janë arabë, ky ajet i nxit ata që të mësojnë gjuhën arabe të paktën në masën që u mundëson të kuptojnë Kuranin dhe të thellohen në kuptimet e tij.
5. Lidhja mes besimit dhe mendjes: Islami e nderon mendjen dhe e konsideron atë si mjet për të arritur te besimi i vërtetë. Ky ajet na mëson se feja jonë është fe e logjikës dhe e argumentit, jo e imitimit të verbër.