Сураи Йусуф Оят 36 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ду ҷавон низ бо ӯ ба зиндон афтоданд. Яке аз…

Йусуф · 36/111

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Йусуф

وَدَخَلَ مَعَهُ السِّجْنَ فَتَيَانِ ۖ قَالَ أَحَدُهُمَا إِنِّي أَرَانِي أَعْصِرُ خَمْرًا ۖ وَقَالَ الْآخَرُ إِنِّي أَرَانِي أَحْمِلُ فَوْقَ رَأْسِي خُبْزًا تَأْكُلُ الطَّيْرُ مِنْهُ ۖ نَبِّئْنَا بِتَأْوِيلِهِ ۖ إِنَّا نَرَاكَ مِنَ الْمُحْسِنِينَ ۝٣٦

🔤 Transliteration

Wa dakhala ma`ahussijna fata yaan; qaala ahaduhumaaa inneee araaneee a`siru khamranw wa qaalal aakharu inneee khubzan taakulut tairu minh; nabbi `naa bitaaweelihee innaa naraaka minal muhsineen

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Ду ҷавон низ бо ӯ ба зиндон афтоданд. Яке аз он ду гуфт: «Дар хоб худро дидам, ки ангур мефишорам». Дигаре гуфт: «Худро дидам, ки нон бар сар ниҳода мебарам ва паррандагон аз он мехӯранд. Моро аз таъбири он огоҳ кун, ки аз некӯкоронат мебинем».

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳое, ки дар оят ниёз ба шарҳ доранд:

فَتَيَانِ: ду ҷавонмард, ки дар ин ҷо ду ғулом ё хизматгори подшоҳ буданд.
أَعْصِرُ خَمْرًا: ангур мефишорам, то шароб ҳосил шавад.
تَأْكُلُ الطَّيْرُ مِنْهُ: паррандагон аз он мехӯранд.
نَبِّئْنَا: ба мо хабар деҳ, ба мо бигӯ.
تَأْوِيلِهِ: таъбири он, яъне маънӣ ва оқибати он хоб.
الْمُحْسِنِينَ: некӯкорон, онҳое ки корҳои нек мекунанд.

Тафсири оят:

Ҳангоме ки Юсуф (алайҳис-салом) ба зиндон афтод, ду ҷавонмард низ бо ӯ ба зиндон дохил шуданд. Яке аз онҳо гуфт: «Ман дар хоб дидам, ки ангур мефишорам, то шароб ҳосил шавад». Дигаре гуфт: «Ман дар хоб дидам, ки болои сарам нон мебардорам ва паррандагон аз он мехӯранд». Онҳо ба Юсуф (алайҳис-салом) муроҷиат карда гуфтанд: «Ба мо таъбири ин хобҳоро бигӯ, зеро мо туро аз некӯкорон мебинем». Яъне онҳо диданд, ки Юсуф (алайҳис-салом) дар ибодат ва муомила бо мардум некӯкор аст ва умед доштанд, ки ӯ метавонад таъбири хобҳоро бидонад. Юсуф (алайҳис-салом) низ ин фурсатро ғанимат шумурд ва ба онҳо таъбири хобҳоро фаҳмонд, ки ин ҳикмати Худованд буд.

Фоидаҳое, ки аз ин оят ба даст меоянд:

Ин оят нишон медиҳад, ки некӯкорӣ ва хушмуомилагӣ бо мардум сабаби ҷалби эътимод ва муҳаббати одамон мегардад.
Сабр ва истиқомат дар роҳи ҳақ, ҳатто дар зиндон, метавонад фурсатҳои нав барои даъват ба сӯи Худо фароҳам орад.
Илм ва дониши худро барои кӯмак ба дигарон истифода бурдан, кори некӯкорона аст.
Хобҳо метавонанд паёмҳои илоҳӣ дошта бошанд ва таъбири онҳо илмест, ки Худованд ба бандагони солеҳи худ ато мекунад.
Ин оят моро ташвиқ мекунад, ки дар ҳар шароите ба дигарон некӯкорӣ кунем ва аз имкониятҳо барои паҳн кардани хайр истифода барем.

📜 Оят 34-38 — Сураи Йусуф

34فَاسْتَجَابَ لَهُ رَبُّهُ فَصَرَفَ عَنْهُ كَيْدَهُنَّ ۚ إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ

Парвардигораш дуъояшро иҷобат кард ва макри занон аз ӯ дур кард. Зеро Худо шунавову доност!

35ثُمَّ بَدَا لَهُم مِّن بَعْدِ مَا رَأَوُا الْآيَاتِ لَيَسْجُنُنَّهُ حَتَّىٰ حِينٍ

Пас бо он нишонаҳо, ки дида буданд, тасмим карданд, ки чанде ба зиндонаш бияфкананд.

36وَدَخَلَ مَعَهُ السِّجْنَ فَتَيَانِ ۖ قَالَ أَحَدُهُمَا إِنِّي أَرَانِي أَعْصِرُ خَمْرًا ۖ وَقَالَ الْآخَرُ إِنِّي أَرَانِي أَحْمِلُ فَوْقَ رَأْسِي خُبْزًا تَأْكُلُ الطَّيْرُ مِنْهُ ۖ نَبِّئْنَا بِتَأْوِيلِهِ ۖ إِنَّا نَرَاكَ مِنَ الْمُحْسِنِينَ

37قَالَ لَا يَأْتِيكُمَا طَعَامٌ تُرْزَقَانِهِ إِلَّا نَبَّأْتُكُمَا بِتَأْوِيلِهِ قَبْلَ أَن يَأْتِيَكُمَا ۚ ذَٰلِكُمَا مِمَّا عَلَّمَنِي رَبِّي ۚ إِنِّي تَرَكْتُ مِلَّةَ قَوْمٍ لَّا يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَهُم بِالْآخِرَةِ هُمْ كَافِرُونَ

Гуфт: «Таъоми рӯзонаи шумо ҳанӯз наомада бошад, ки пеш аз он шуморо аз таъбири он хобҳо, чунон ки Парвардигорам ба ман омӯхтааст, хабар медиҳам. Ман дини мардумеро, ки ба Худои якто имон надоранд ва ба рӯзи қиёмат кофиранд, тарк кардаам.

38وَاتَّبَعْتُ مِلَّةَ آبَائِي إِبْرَاهِيمَ وَإِسْحَاقَ وَيَعْقُوبَ ۚ مَا كَانَ لَنَا أَن نُّشْرِكَ بِاللَّهِ مِن شَيْءٍ ۚ ذَٰلِكَ مِن فَضْلِ اللَّهِ عَلَيْنَا وَعَلَى النَّاسِ وَلَٰكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَشْكُرُونَ

Ман пайрави дини падаронам Иброҳиму Исҳоқу Яъқуб ҳастам ва моро нашояд, ки ҳеҷ чизро шарики Худо қарор диҳем. Ин фазилатест, ки Худо бар мову бар мардуми дигар арзонӣ доштааст, вале бештари мардум ношукранд.

← Оят 35 📖 Йусуф Оят 37 →

ЙусуфФеҳристи Қуръон

111Оят

MeccanRevelation

36Оят

Тарҷума — Йусуф 36

Сураи Йусуф Оят 36 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ду ҷавон низ бо ӯ ба зиндон афтоданд. Яке аз…

Сураи Оят 36/111 — Сураи Йусуф يوسف (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Йусуф Гӯш кун, Сураи Йусуф Тарҷума, Сураи Йусуф mp3, Сураи Йусуф pdf. Оят 34–38. Ба Тоҷикӣ: Русский.