Surja Er-Ra'd — Ajet 29

Kuptimet e fjalëve:

• طُوبَى: do të thotë lumturi, gëzim dhe jetë e mirë; thuhet se është emri i një peme në Xhennet, por kuptimi i përgjithshëm është çdo e mirë dhe kënaqësi e përhershme.
• مَآب: do të thotë kthim, vend kthimi ose strehë përfundimtare.

Tefsiri i ajetit:

Ajeti fisnik flet për ata që besuan me sinqeritet në Allahun dhe të Dërguarin e Tij, dhe i shoqëruan besimin me vepra të mira e të ndershme, duke iu afruar Allahut me bindje dhe devotshmëri. Për këta njerëz është e garantuar lumturia e plotë, gëzimi i zemrës dhe një jetë e këndshme, si në këtë botë ashtu edhe në botën tjetër. Ata kanë një të ardhme të bukur dhe një kthim më të mirë – Xhennetin, ku do të gëzojnë kënaqësinë e Allahut dhe mirësitë e përjetshme. Ky është shpërblimi i tyre i sigurt, sepse besimi i vërtetë dhe veprat e mira janë rruga që të çon te kënaqësia e Zotit dhe te qëndrimi i përhershëm në parajsë.

Përfitimet nga ajeti:

1. Ajeti na mëson se besimi i vërtetë nuk është vetëm fjalë, por duhet të shoqërohet me vepra të mira – kështu ndërtohet personaliteti i muslimanit të sinqertë.
2. Na jep shpresë dhe qetësi shpirtërore, sepse premtimi i Allahut për lumturinë dhe jetën e mirë është i sigurt për ata që e ndjekin rrugën e Tij.
3. Na nxit që të mos i kushtojmë rëndësi vetëm kënaqësive të kësaj bote, por të përgatitemi për jetën e përjetshme, ku shpërblimi është i pakrahasueshëm.
4. Tregon se Islami është fe e ekuilibrit: besimi pa vepra nuk mjafton, dhe veprat pa besim nuk pranohen – të dyja së bashku sjellin suksesin e vërtetë.