சூரா அர்-ரஅத் — வசனம் 32

சொற்பொருள்:

• اسْتُهْزِئَ: பரிகசிக்கப்பட்டார்கள், ஏளனம் செய்யப்பட்டார்கள்.
• فَأَمْلَيْتُ: நான் அவர்களுக்கு அவகாசம் கொடுத்தேன், தாமதப்படுத்தினேன்.
• أَخَذْتُهُمْ: நான் அவர்களைப் பிடித்தேன் (தண்டித்தேன்).
• عِقَابِ: எனது தண்டனை.

விளக்கம்:

நபியே! உம்மை இந்த மக்கள் பரிகசிப்பதைக் கண்டு நீர் கவலைப்பட வேண்டாம். ஏனெனில் உமக்கு முன் வந்த தூதர்களும் இவ்வாறே பரிகசிக்கப்பட்டார்கள். அவர்களுடைய சமூகங்களும் அவர்களைப் பொய்யாக்கி ஏளனம் செய்தனர். ஆனால் நான் அவ்வாறு செய்த காஃபிர்களுக்கு உடனடியாகத் தண்டனை கொடுக்காமல், அவர்களுக்கு அவகாசம் அளித்தேன். அவர்கள் தங்கள் வழியில் தொடர்ந்தார்கள். பின்னர், நான் அவர்களைப் பிடித்தேன் — உலகில் வெள்ளம், பேரழிவு, போர் போன்றவற்றாலும், மறுமையில் நரக நெருப்பாலும். அப்போது அவர்களுக்கு என்னுடைய தண்டனை எவ்வளவு கடுமையாக இருந்தது என்பதைப் பார்ப்பீராக! அது மிகக் கடுமையானதும், வேதனையானதுமாக இருந்தது.

இந்த வசனத்திலிருந்து பெறும் பாடங்கள்:

1. தூதர்கள் அனைவரும் சோதனைகளைச் சந்தித்துள்ளனர்; இது நபிமார்களின் வழிமுறையாகும். எனவே, இன்னல்களைச் சந்திக்கும் போது பொறுமையாக இருக்க வேண்டும்.
2. அல்லாஹ் அவசரப்படுவதில்லை; அவன் காஃபிர்களுக்கு அவகாசம் கொடுப்பது அவர்கள் மீதுள்ள அன்பினால் அல்ல, மாறாக அவர்கள் மேலும் வழிகேட்டில் ஆழ்ந்து, பின்னர் தண்டனை மிகக் கடுமையாக இருப்பதற்காகவே ஆகும்.
3. அல்லாஹ்வின் தண்டனை தவிர்க்க முடியாதது; அவகாசம் என்பது மன்னிப்புக்கான வாய்ப்பு அல்ல, மாறாக சோதனையாகும்.
4. நபியே! இந்த வசனம் உமக்கு ஆறுதலாக உள்ளது — உமக்கு முன் வந்த தூதர்களும் இதையே சந்தித்தனர்; எனவே நீர் தனிமையில் இல்லை.
5. மனிதன் அல்லாஹ்வின் அவகாசத்தால் ஏமாற்றப்படக்கூடாது; ஒவ்வொரு நாளும் அவனது தண்டனை நெருங்கிக்கொண்டே இருக்கிறது.