ሱረቱ አር-ራዕድ — አንቀጽ 32

የቃላት ማብራሪያ፦

• ኢስቲህዚአ (استهزئ)፦ መሳለቂያ ማድረግ፣ ማፌዝ።
• አምላይቱ (أمليت)፦ ጊዜ ሰጠሁ፣ አራዘምኩ፣ አልቀጣሁም።
• አኸዝቱም (أخذتهم)፦ ያዝኳቸው፣ ቀጣኋቸው።
• ዒቃብ (عقاب)፦ ቅጣት።

የአንቀጹ ትርጓሜ፦

አላህ ነቢዩ ሙሐመድን (ሶለላሁ ዐለይሂ ወሰለም) ያጽናናበት አንቀጽ ነው። ከአንተ በፊት የነበሩት መልእክተኞችም በሕዝቦቻቸው ተሳልቀዋል፣ ተፌዝበባቸዋል። አንተ ብቻ አይደለህም ይህ የደረሰብህ። እነዚያ የካዱት ሰዎች መልእክተኞችን ባሳለቁ ጊዜ አላህ ወዲያውኑ አልቀጣቸውም፤ በምህረቱ ጊዜ ሰጣቸው፣ እድሜ ሰጣቸው፣ እንዲያስተካክሉ ፈተናቸው። ነገር ግን ከዚህ ሁሉ ዝግግት በኋላ በኃይለኛ ቅጣት ያዛቸው። ይህ ቅጣት በዓለም ላይ በመገደልና በመደመሰስ፣ በመጨረሻውም ቀን በእሳት ነው። አላህ ነቢዩን እንዲህ በማለት አስተምሮታል፦ የእነዚያ ከዳተኞች ቅጣት እንዴት ከባድ ነበር? ይህ ጥያቄ የቅጣቱን መጠን ለማሳየትና ልብን ለማንቀሳቀስ የቀረበ ነው።

ከአንቀጹ የምናገኛቸው ትምህርቶች፦

1. ዳዕዋ ሲሰራ መሳለቂያና መፈንገል መጋፈጥ የተለመደ ነው፤ ነቢያትም ጭምር ይህን ገጥመዋል። ስለዚህ ዳዒው በዚህ አይበጠሰም፣ አይተውም።
2. አላህ ፈጣን ተቀጣይ አይደለም፤ ጊዜ ይሰጣል፣ እድሜ ይሰጣል። ይህ የእርሱ ምህረትና ጥበቡ ነው። ነገር ግን ይህ መዘግየት ለመቅጣት አለመቻል አይደለም።
3. የካዱት ሰዎች በዚህ ዓለምም በመጨረሻውም ቀን ቅጣት አለባቸው። የዓለም