Сураи Ибрахим Оят 22 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Чун кор ба поён ояд, шайтон гӯяд: «Худо ба шумо…

Ибрахим · 22/52

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Ибрахим

وَقَالَ الشَّيْطَانُ لَمَّا قُضِيَ الْأَمْرُ إِنَّ اللَّهَ وَعَدَكُمْ وَعْدَ الْحَقِّ وَوَعَدتُّكُمْ فَأَخْلَفْتُكُمْ ۖ وَمَا كَانَ لِيَ عَلَيْكُم مِّن سُلْطَانٍ إِلَّا أَن دَعَوْتُكُمْ فَاسْتَجَبْتُمْ لِي ۖ فَلَا تَلُومُونِي وَلُومُوا أَنفُسَكُم ۖ مَّا أَنَا بِمُصْرِخِكُمْ وَمَا أَنتُم بِمُصْرِخِيَّ ۖ إِنِّي كَفَرْتُ بِمَا أَشْرَكْتُمُونِ مِن قَبْلُ ۗ إِنَّ الظَّالِمِينَ لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ ۝٢٢

🔤 Transliteration

Wa qaalash Shaitaanu lammaa qudiyal amru innal laaha wa`adakum wa`dal haqqi wa wa`attukum faakhlaftukum wa maa kaana liya `alaikum min sultaanin illaaa an da`awtukum fastajabtum lee falaa taloomoonee wa loomooo anfusakum maaa ana bimusrikhikum wa maaa antum bimusrikhiyya innee kafartu bimaaa ashraktumooni min qabl; innaz zaalimeena lahum azaabun aleem

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Чун кор ба поён ояд, шайтон гӯяд: «Худо ба шумо ваъда дод ва ваъдаи Ӯ дуруст буд ва ман низ ба шумо ваъда додам, вале ваъдаи худ хилоф кардам. Ва бароятон ҳеҷ далелу бурҳоне наёвардам, фақат ки даъвататон кардам, шумо низ даъвати ман иҷобат кардед, пас маро маломат макунед, худро маломат кунед. На ман фарёдраси шумоям, на шумо фарёдраси ман. Аз ин ки маро пеш аз ин шарики Худо карда будед, безорам». Зеро барои ситамкорон азобест дардовар!

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои муҳим:

قُضِيَ الْأَمْرُ: Ҳисобу китоб анҷом ёфт ва ҳукм иҷро шуд.
سُلْطَانٍ: Қувва, ҳуҷҷат ё зӯроварӣ.
مُصْرِخِكُمْ: Мададгор ва ёвари шумо.
أَشْرَكْتُمُونِ: Маро шарики Худо қарор додед.

Тафсири оят:

Ва Шайтон пас аз он ки ҳисобу китоб анҷом ёфт ва аҳли биҳишт ба биҳишт ва аҳли дӯзах ба дӯзах дохил шуданд, дар миёни гумроҳон сухан гуфт: «Ҳамоно Худо ба шумо ваъдаи ҳақ дод — яъне қиёмат, ҳисоб, биҳишт ва дӯзах — ва Ӯ ваъдаи худро иҷро кард. Ман низ ба шумо ваъда додам, ки қиёмате нест, ҳисобе нест, биҳиште нест ва дӯзахе нест, аммо ваъдаи ман ботил буд ва ман ба ваъдаи худ вафо накардам. Ман бар шумо ҳеҷ қуввае надоштам, ки шуморо ба зӯрӣ ба куфру гумроҳӣ бикашонам; танҳо шуморо даъват кардам ва шумо даъвати маро ба зудӣ қабул кардед. Пас маро маломат накунед, балки худро маломат кунед, зеро гуноҳ аз худи шумост. Ман на метавонам азоби Худоро аз шумо дур кунам ва на шумо метавонед азоби Худоро аз ман дур кунед. Ҳамоно ман аз он чизе ки шумо маро дар дунё шарики Худо қарор додед, безорам ва онро инкор мекунам». Ба ростӣ, ситамгарон — онон ки дар дунё ба Худо ширк оварданд ва аз ҳақ рӯй гардонданд — барои онҳо азоби дардовар аст.

Фоидаҳои оят:

Оят нишон медиҳад, ки Шайтон дар охират ҳеҷ қудрате надорад ва танҳо васваса мекунад; инсон бо иродаи худ роҳи нек ё бадро интихоб мекунад.
Инсон набояд дар рӯзи қиёмат ба ғайр аз худ касеро маломат кунад; ҳар кас масъули аъмоли худаш аст.
Ваъдаи Худо ҳамеша ҳақ аст ва иҷро мешавад, аммо ваъдаи Шайтон ботил ва дурӯғ аст.
Ин оят огоҳӣ медиҳад, ки пайравӣ аз Шайтон ва нафси аммора ба ҳалокат мебарад ва бояд танҳо ба Худо таваккул кард.
Инсон бояд дар дунё аз фурсат истифода барад ва ба сӯи Худо тавба кунад, пеш аз он ки дар охират пушаймонӣ суд накунад.
Оят муҳаббат ба исломро зиёд мекунад, зеро ислом роҳи наҷот ва ҳақиқатро нишон медиҳад ва одамро аз фиреби Шайтон огоҳ месозад.

📜 Оят 20-24 — Сураи Ибрахим

20وَمَا ذَٰلِكَ عَلَى اللَّهِ بِعَزِيزٍ

Ва ин бар Худо душвор нест.

21وَبَرَزُوا لِلَّهِ جَمِيعًا فَقَالَ الضُّعَفَاءُ لِلَّذِينَ اسْتَكْبَرُوا إِنَّا كُنَّا لَكُمْ تَبَعًا فَهَلْ أَنتُم مُّغْنُونَ عَنَّا مِنْ عَذَابِ اللَّهِ مِن شَيْءٍ ۚ قَالُوا لَوْ هَدَانَا اللَّهُ لَهَدَيْنَاكُمْ ۖ سَوَاءٌ عَلَيْنَا أَجَزِعْنَا أَمْ صَبَرْنَا مَا لَنَا مِن مَّحِيصٍ

Ҳама дар пешгоҳи Худо ҳозир оянд. Заъифон ба Онҳое, ки такаббурӣ мекарданд, гӯянд: «Мо пайрави шумо будем. Оё акнун метавонед моро ба кор оед ва андаке аз азоби Худоро аз мо дафъ кунед?» Гӯянд: «Агар Худо моро ҳидоят карда буд, мо низ шуморо ҳидоят мекардем. Ҳоло моро роҳи халосӣ нест. Барои мо яксон аст, чӣ бетобӣ кунем, чӣ сабр варзем».

22وَقَالَ الشَّيْطَانُ لَمَّا قُضِيَ الْأَمْرُ إِنَّ اللَّهَ وَعَدَكُمْ وَعْدَ الْحَقِّ وَوَعَدتُّكُمْ فَأَخْلَفْتُكُمْ ۖ وَمَا كَانَ لِيَ عَلَيْكُم مِّن سُلْطَانٍ إِلَّا أَن دَعَوْتُكُمْ فَاسْتَجَبْتُمْ لِي ۖ فَلَا تَلُومُونِي وَلُومُوا أَنفُسَكُم ۖ مَّا أَنَا بِمُصْرِخِكُمْ وَمَا أَنتُم بِمُصْرِخِيَّ ۖ إِنِّي كَفَرْتُ بِمَا أَشْرَكْتُمُونِ مِن قَبْلُ ۗ إِنَّ الظَّالِمِينَ لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ

23وَأُدْخِلَ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا بِإِذْنِ رَبِّهِمْ ۖ تَحِيَّتُهُمْ فِيهَا سَلَامٌ

Касонеро, ки имон овардаанд ва корҳои шоиста кардаанд, ба биҳиштҳое, ки наҳрҳо дар он ҷорист, дароваранд, ба фармони Парвардигорашон дар он ҷо ҷовидона бимонанд ва ба салом якдигарро таҳийят (салом) гӯянд.

24أَلَمْ تَرَ كَيْفَ ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا كَلِمَةً طَيِّبَةً كَشَجَرَةٍ طَيِّبَةٍ أَصْلُهَا ثَابِتٌ وَفَرْعُهَا فِي السَّمَاءِ

Оё надидаӣ, ки Худо чӣ гуна мисол овард? Сухани пок чун дарахте пок аст, ки решааш дар замин устувор ва шохаҳояш дар осмон аст.

← Оят 21 📖 Ибрахим Оят 23 →

ИбрахимФеҳристи Қуръон

52Оят

MeccanRevelation

22Оят

Тарҷума — Ибрахим 22

Сураи Ибрахим Оят 22 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Чун кор ба поён ояд, шайтон гӯяд: «Худо ба шумо…

Сураи Оят 22/52 — Сураи Ибрахим إبراهيم (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Ибрахим Гӯш кун, Сураи Ибрахим Тарҷума, Сураи Ибрахим mp3, Сураи Ибрахим pdf. Оят 20–24. Ба Тоҷикӣ: Русский.