Сураи Ибрахим Оят 21 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ҳама дар пешгоҳи Худо ҳозир оянд. Заъифон ба Онҳое, ки…

Ибрахим · 21/52

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Ибрахим

وَبَرَزُوا لِلَّهِ جَمِيعًا فَقَالَ الضُّعَفَاءُ لِلَّذِينَ اسْتَكْبَرُوا إِنَّا كُنَّا لَكُمْ تَبَعًا فَهَلْ أَنتُم مُّغْنُونَ عَنَّا مِنْ عَذَابِ اللَّهِ مِن شَيْءٍ ۚ قَالُوا لَوْ هَدَانَا اللَّهُ لَهَدَيْنَاكُمْ ۖ سَوَاءٌ عَلَيْنَا أَجَزِعْنَا أَمْ صَبَرْنَا مَا لَنَا مِن مَّحِيصٍ ۝٢١

🔤 Transliteration

Wa barazoo lillaahi jamee`an faqaalad du`afaaa`u lillazeenas takbarooo innaa kunnaa lakum taba`an fahal antum mughnoona `annaa min `azaabil laahi min shai`; qaaloo law hadaanal laahu lahadai naakum sawaaa`un `alainaaa ajazi`naa am sabarnaa maa lanaa mim mahees

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Ҳама дар пешгоҳи Худо ҳозир оянд. Заъифон ба Онҳое, ки такаббурӣ мекарданд, гӯянд: «Мо пайрави шумо будем. Оё акнун метавонед моро ба кор оед ва андаке аз азоби Худоро аз мо дафъ кунед?» Гӯянд: «Агар Худо моро ҳидоят карда буд, мо низ шуморо ҳидоят мекардем. Ҳоло моро роҳи халосӣ нест. Барои мо яксон аст, чӣ бетобӣ кунем, чӣ сабр варзем».

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои душворфаҳм:

— «بَرَزُوا»: аз қабрҳо берун омаданд ва ошкор шуданд.

— «الضُّعَفَاءُ»: заъифон, яъне пайравони тобеъ.

— «اسْتَكْبَرُوا»: касоне, ки аз қабули имон ва итоат такбир карданд, яъне сарварони мутакаббир.

— «تَبَعًا»: пайравон, тобеъон.

— «مُغْنُونَ»: дафъкунандагон, яъне онҳое, ки чизеро аз касе дур мекунанд.

— «مَحِيصٍ»: ҷои гурез, паноҳгоҳ ва роҳи наҷот.

Тафсири оят:

Рӯзи қиёмат ҳамаи одамон аз қабрҳои худ берун меоянд ва ба ҳузури Худованди ягона ҳозир мешаванд, то ки Ӯ миёни онҳо ба ҳақ доварӣ кунад. Дар он рӯз пайравони заъиф ва нотавон ба сарварону бузургони мутакаббири худ, ки дар дунё аз онҳо пайравӣ мекарданд, мегӯянд: «Мо дар дунё тобеъи шумо будем ва аз фармони шумо берун намерафтем; пас оё имрӯз шумо метавонед чизе аз азоби Худоро аз мо дур кунед ва моро аз он наҷот диҳед, чунон ки дар дунё ба мо ваъда медодед?» Сарварон ва пешвоёни мутакаббир дар ҷавоб мегӯянд: «Агар Худо моро ба роҳи имон ҳидоят мекард, мо низ шуморо ба он роҳ ҳидоят мекардем ва ҳамаи мо наҷот меёфтем; вале Ӯ моро ба ин роҳ муваффақ насохт, пас мо гумроҳ шудем ва шуморо низ гумроҳ кардем. Ҳоло бар мо ва бар шумо баробар аст, хоҳ бетобӣ кунем ва хоҳ сабр кунем, ҳеҷ фарқе надорад, зеро барои мо ҳеҷ роҳи гурез ва ҷои паноҳ аз азоби Худо нест.»

Фоидаҳои ин оят:

— Ин оят нишон медиҳад, ки рӯзи қиёмат ҳамаи одамон, хоҳ заъиф ва хоҳ қавӣ, дар баробари Худованд ҳозир мешаванд ва касе аз ҳисобу ҷазо фирор карда наметавонад.

— Пайравӣ кардан аз роҳбарони гумроҳ ва мутакаббир дар дунё ҳеҷ суде надорад; дар рӯзи қиёмат онҳо наметавонанд пайравони худро аз азоби Худо наҷот диҳанд.

— Ин оят одамонро огоҳ мекунад, ки ба ҷои пайравӣ кардан аз инсонҳои нодуруст, бояд роҳи ҳақро интихоб кунанд ва ба Худо таваккул намоянд.

— Он ҳамчунин мефаҳмонад, ки ҳидоят танҳо аз ҷониби Худост; ҳар касро Худо ҳидоят кунад, ӯ роҳи рост меёбад, ва ҳар касро гумроҳ гузорад, ҳеҷ кас наметавонад ӯро ҳидоят кунад.

— Дар ин оят таъкид мешавад, ки дар рӯзи қиёмат пушаймонӣ ва надомат суд надорад, зеро ҳеҷ роҳи гурез аз азоби Худо нест; пас бояд дар дунё пеш аз фаро расидани он рӯз ба сӯи Худо тавба кунем ва амали солеҳ анҷом диҳем.

— Ин оят моро ба ин андеша водор мекунад, ки дар интихоби роҳбар ва пешвои худ бисёр эҳтиёткор бошем ва танҳо аз касоне пайравӣ кунем, ки моро ба сӯи Худо ва роҳи рост ҳидоят мекунанд.

📜 Оят 19-23 — Сураи Ибрахим

19أَلَمْ تَرَ أَنَّ اللَّهَ خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ بِالْحَقِّ ۚ إِن يَشَأْ يُذْهِبْكُمْ وَيَأْتِ بِخَلْقٍ جَدِيدٍ

Оё надидаӣ, ки Худо осмонҳову заминро ба ҳақ офаридааст? Агар бихоҳад, шуморо аз байн мебарад ва махлуқе нав меоварад.

20وَمَا ذَٰلِكَ عَلَى اللَّهِ بِعَزِيزٍ

Ва ин бар Худо душвор нест.

21وَبَرَزُوا لِلَّهِ جَمِيعًا فَقَالَ الضُّعَفَاءُ لِلَّذِينَ اسْتَكْبَرُوا إِنَّا كُنَّا لَكُمْ تَبَعًا فَهَلْ أَنتُم مُّغْنُونَ عَنَّا مِنْ عَذَابِ اللَّهِ مِن شَيْءٍ ۚ قَالُوا لَوْ هَدَانَا اللَّهُ لَهَدَيْنَاكُمْ ۖ سَوَاءٌ عَلَيْنَا أَجَزِعْنَا أَمْ صَبَرْنَا مَا لَنَا مِن مَّحِيصٍ

22وَقَالَ الشَّيْطَانُ لَمَّا قُضِيَ الْأَمْرُ إِنَّ اللَّهَ وَعَدَكُمْ وَعْدَ الْحَقِّ وَوَعَدتُّكُمْ فَأَخْلَفْتُكُمْ ۖ وَمَا كَانَ لِيَ عَلَيْكُم مِّن سُلْطَانٍ إِلَّا أَن دَعَوْتُكُمْ فَاسْتَجَبْتُمْ لِي ۖ فَلَا تَلُومُونِي وَلُومُوا أَنفُسَكُم ۖ مَّا أَنَا بِمُصْرِخِكُمْ وَمَا أَنتُم بِمُصْرِخِيَّ ۖ إِنِّي كَفَرْتُ بِمَا أَشْرَكْتُمُونِ مِن قَبْلُ ۗ إِنَّ الظَّالِمِينَ لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ

Чун кор ба поён ояд, шайтон гӯяд: «Худо ба шумо ваъда дод ва ваъдаи Ӯ дуруст буд ва ман низ ба шумо ваъда додам, вале ваъдаи худ хилоф кардам. Ва бароятон ҳеҷ далелу бурҳоне наёвардам, фақат ки даъвататон кардам, шумо низ даъвати ман иҷобат кардед, пас маро маломат макунед, худро маломат кунед. На ман фарёдраси шумоям, на шумо фарёдраси ман. Аз ин ки маро пеш аз ин шарики Худо карда будед, безорам». Зеро барои ситамкорон азобест дардовар!

23وَأُدْخِلَ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا بِإِذْنِ رَبِّهِمْ ۖ تَحِيَّتُهُمْ فِيهَا سَلَامٌ

Касонеро, ки имон овардаанд ва корҳои шоиста кардаанд, ба биҳиштҳое, ки наҳрҳо дар он ҷорист, дароваранд, ба фармони Парвардигорашон дар он ҷо ҷовидона бимонанд ва ба салом якдигарро таҳийят (салом) гӯянд.

← Оят 20 📖 Ибрахим Оят 22 →

ИбрахимФеҳристи Қуръон

52Оят

MeccanRevelation

21Оят

Тарҷума — Ибрахим 21

Сураи Ибрахим Оят 21 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ҳама дар пешгоҳи Худо ҳозир оянд. Заъифон ба Онҳое, ки…

Сураи Оят 21/52 — Сураи Ибрахим إبراهيم (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Ибрахим Гӯш кун, Сураи Ибрахим Тарҷума, Сураи Ибрахим mp3, Сураи Ибрахим pdf. Оят 19–23. Ба Тоҷикӣ: Русский.