Surah Ibrahim — Talata 28

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• "Baddalū ni'matallāhi kufrā": Ibinahagi nila ang biyaya ni Allah sa kawalan ng pasasalamat — ibig sabihin, ang biyaya ng kaligtasan sa Banal na Bahay (Makkah) at ang pagpapadala kay Propeta Muhammad (sumakanya nawa ang kapayapaan at pagpapala) ay pinalitan nila ng kawalan ng pananampalataya.
• "Dār al-bawār": Ang tahanan ng pagkawasak at kapahamakan — ito ay tumutukoy sa Impiyerno (Jahannam) o sa pagkawasak sa digmaan.

Paliwanag ng Talata:

Hindi mo ba napagmasdan, O tagapakinig — at ang panawagang ito ay para sa lahat — ang kalagayan ng mga tumatangging sumampalataya mula sa lipi ng Quraysh? Sila ang mga nagpalit ng biyaya ni Allah ng kawalan ng pasasalamat. Sa halip na magpasalamat sila sa Kanya dahil sa dalawang dakilang biyaya — ang pagkakaloob sa kanila ng kaligtasan at katahimikan sa Banal na Bahay, at ang pagpapadala sa kanila ni Propeta Muhammad (sumakanya nawa ang kapayapaan at pagpapala) bilang isang tagapagbigay-babala at tagapagbalita ng mabubuting balita — sila ay tumanggi sa kanya at nagkaila sa kanyang mensahe. Hindi lamang iyon, kundi inilagay nila ang kanilang mga tagasunod sa landas ng pagkawasak, sapagkat sila ang dahilan ng pagkakalabas ng mga ito upang makipaglaban sa digmaan ng Badr, kung saan sila ay napatay. At ang kanilang huling kahihinatnan ay ang Impiyerno, isang tahanan ng pagkawasak at walang hanggang pagdurusa. Kay saklap ng kanilang magiging hantungan!

Mga Aral at Bunga:

1. Ang biyaya ni Allah ay dapat samahan ng pasasalamat; ang pagtanggi dito ay nagdadala ng kapahamakan sa mundo at sa kabilang buhay.
2. Ang mga namumuno at maimpluwensyang tao ay may malaking pananagutan — ang kanilang paggabay sa mga tao tungo sa kabutihan ay kaligtasan, samantalang ang pag-akay sa kanila sa kasamaan ay pagkawasak.
3. Ang pagpapadala ng Propeta (sumakanya nawa ang kapayapaan at pagpapala) ay isa sa pinakadakilang biyaya ni Allah sa sangkatauhan; ang sinumang tumanggi sa kanya ay nawalan ng pinakamahalagang kayamanan.
4. Ang Islam ay nagtuturo sa atin na pahalagahan ang mga biyaya at gamitin ang mga ito sa pagsunod sa Allah, hindi sa pagsuway sa Kanya.
5. Ang kawalan ng pananampalataya ay hindi lamang personal na kasalanan kundi isang dahilan ng pagkalugmok ng buong pamayanan sa kapahamakan.