سوره ابراهیم — آیه 28

معانی کلمات:

• بَدَّلُوا: تبدیل کردند، عوض کردند.
• نِعْمَتَ اللَّهِ: نعمت خداوند (که امنیت در حرم و بعثت پیامبر اکرم صلی الله علیه وسلم است).
• کُفْرًا: ناسپاسی و کفر ورزیدن در برابر آن نعمت.
• أَحَلُّوا: وارد کردند، فرود آوردند.
• دَارَ الْبَوَارِ: سرای هلاکت و نابودی (که جهنم است).

تفسیر آیه:

آیا ندیدی و ندانستی ای مخاطب (و این خطاب شامل همه انسانهاست) حال کسانی را که نعمت بزرگ خداوند را به کفر و ناسپاسی تبدیل کردند؟ اینان کفار قریش هستند که خداوند به آنان نعمت امنیت در حرم امن و نعمت بزرگتر یعنی بعثت پیامبر اسلام (صلی الله علیه وسلم) را در میانشان عطا کرده بود، اما آنان در برابر این همه احسان، کفر ورزیدند و رسالت پیامبر را تکذیب کردند و شکر این نعمتها را با انکار و دشمنی عوض نمودند. آنان نه تنها خود گمراه شدند، بلکه پیروان و همپیمانان خود را نیز به سرای هلاکت و نابودی کشاندند؛ زیرا با کفر و عناد خود، زمینه نزول عذاب و هلاکت را برای قومشان فراهم ساختند و آنان را به میدان بدر کشاندند که در آنجا کشته شدند و سرانجامشان آتش جهنم است که چه بد جایگاهی است.

فواید و پیامهای آیه:

1. نعمتهای خداوند امانتهایی هستند که باید در برابر آنها شکرگزاری کرد؛ ناسپاسی در برابر نعمت، انسان را به هلاکت و بدبختی میکشاند.
2. بزرگترین نعمت خداوند بر بشر، وجود پیامبر رحمت (صلی الله علیه وسلم) و هدایت اوست؛ کسانی که این نعمت را نادیده بگیرند، در حقیقت همه نعمتها را از دست دادهاند.
3. رهبران گمراه نه تنها خود را تباه میکنند، بلکه پیروان خود را نیز به پرتگاه نابودی میکشانند؛ پس انسان باید در انتخاب رهبر و الگوی خود بسیار هوشیار باشد.
4. این آیه هشداری است به همه ما که نعمتهای الهی را بشناسیم و در برابر آنها تواضع و سپاسگزاری کنیم تا مشمول عذاب و خواری نشویم و سعادت دنیا و آخرت را برای خود و دیگران به ارمغان آوریم.