Sura Ibrahim — Werset 30

Znaczenie słów:

• Andādan (أندادًا) – rywale, równi, podobni; w tym kontekście oznacza to, że bałwochwalcy ustanowili dla Allaha partnerów, których czcili obok Niego.
• Li-yudillū (ليُضِلّوا) – aby sprowadzić na manowce, aby odwrócić innych od właściwej drogi.
• Sabīlihi (سبيله) – Jego drogi, czyli drogi Allaha, którą jest czysty monoteizm (tawhīd) i posłuszeństwo Jego przykazaniom.
• Tamatta'ū (تمتّعوا) – korzystajcie, cieszcie się, używajcie sobie (w życiu doczesnym).
• Maṣīrukum (مصيركم) – wasz ostateczny powrót, wasze przeznaczenie, miejsce, do którego traficie.

Tłumaczenie i wyjaśnienie wersetu:

Ten werset ukazuje postawę bałwochwalców, którzy – zamiast uznać jedyność Allaha – ustanowili dla Niego rywali i partnerów, oddając im cześć i składając ofiary. Czynili to nie tylko z własnego błędu, ale wręcz celowo, aby odciągać innych ludzi od drogi prawdy i monoteizmu. Ich celem było szerzenie zwątpienia i sprowadzanie ludzi na manowce, aby ci – podobnie jak oni – oddalili się od czystej wiary w Jedynego Boga.

Allah – Wszechmogący – nakazuje swojemu Prorokowi ﷺ, aby odpowiedział tym ludziom w sposób stanowczy, lecz pełen mądrości: „Korzystajcie sobie, cieszcie się tym, co macie w tym krótkim życiu doczesnym, oddawajcie się swoim przyjemnościom i szerzcie swoje zwodnicze idee – lecz wiedzcie, że to wszystko jest przemijające i nie ma żadnej wartości. Wasz ostateczny powrót i miejsce, do którego traficie, to ogień piekielny. Nie ma dla was innego przeznaczenia poza nim.”

Jest to jednocześnie ostrzeżenie i groźba – podobnie jak w innym miejscu Koranu, gdzie Allah mówi: „Czyńcie, co chcecie” (Fussilat 40). Oznacza to, że człowiek, który uparcie trwa w niewierze i sprzeciwie wobec prawdy, otrzymuje niejako „wolną rękę” w tym życiu, ale konsekwencje jego czynów spotkają go w życiu ostatecznym.

Korzyści i wnioski płynące z wersetu:

1. Ostrzeżenie przed naśladownictwem w złu – werset uczy nas, że nie wolno nam ślepo podążać za tymi, którzy odciągają od prawdy, nawet jeśli są liczni i wpływowi. Każdy człowiek ponosi odpowiedzialność za własne wybory.
2. Krótkość życia doczesnego – przypomina nam, że przyjemności tego świata są ulotne i przemijające. Mądry człowiek nie poświęca wiecznego szczęścia dla chwilowych przyjemności.
3. Sprawiedliwość Allaha – Bóg nie pozostawia nikogo bez ostrzeżenia. Wysłannicy i objawione księgi są dowodem Jego miłosierdzia, a kara dla tych, którzy świadomie odrzucają prawdę, jest w pełni zasłużona.
4. Moc monoteizmu (tawhīd) – wiara w jedność Allaha jest fundamentem islamu. Ten, kto ją zachowuje, idzie prostą drogą, a ten, kto ją porzuca, gubi siebie i innych.
5. Nadzieja dla wierzących – werset ten umacnia wierzących w przekonaniu, że ich wytrwałość na drodze prawdy nie pójdzie na marne, a ci, którzy zwodzą ludzi, spotka sprawiedliwa kara.