Surah Ibrahim — Aya 30

Ma'anar Kalmomin:

• Andaadin: abokan kishiya ko misalai da suka yi wa Allah, alhali kuwa babu abokin kishiya a gare Shi.
• Liyudillu: domin su batar da mutane daga hanya madaidaiciya.
• Tamatta'u: ku ji daɗi a cikin rayuwar duniya ta ɗan lokaci.
• Masirarku: makomarku da dawowarku.

Tafsirin Ayar:

Waɗannan kafirai sun sanya wa Allah abokan kishiya da misalai, suna bauta musu tare da Shi, kuma suna ƙoƙarin batar da mutane daga tafarkin Allah wanda shine tauhidi (bauta wa Allah kaɗai). Suna yin haka ne don su nisantar da mutane daga gaskiya, bayan da kansu suka ɓace daga gare ta. Sai ka ce musu, ya Muhammad: "Ku ji daɗi a cikin abubuwan sha'awa da kuke ciki, kuma ku yada shubuhohinku a cikin wannan rayuwar duniya, amma ku sani cewa wannan ɗan lokaci ne kawai. Lalle ne makomarku a ranar ƙiyamata ita ce wuta, babu wata makoma a gare ku face ita." Wannan magana ce ta tsoratarwa da gargaɗi a gare su, kamar yadda Allah ya ce: "Ku yi abin da kuke so" (Fussilat: 40).

Fa'idodin da ake samu daga ayar:

1. Ƙarfafa wa musulmi imani da cewa shirka babban laifi ne, kuma dole ne a nisantar da kai daga kowane irin abokin kishiya ga Allah.
2. Nuna cewa rayuwar duniya ba ta da daraja idan aka kwatanta da lahira, don haka kada mutum ya yaudari kansa da ɗan jin daɗinta.
3. Gargaɗi ga masu ɓata addini cewa za su iya yin abin da suke so a duniya, amma akwai sakamako mai tsanani a gare su a lahira.
4. Ƙarfafa zuciyar muminai cewa Allah yana lura da ayyukan mutane, kuma zai yi musu hukunci da adalci a ranar ƙiyamata.
5. Tunatar da cewa tafarkin Allah shi ne tauhidi, kuma duk wanda ya bar shi, to ya ɓata wa kansa rai.