Ибрахим сүресі — Аят 30

1. Сөздердің мағынасы:

• أَندَادًا — Аллаһқа теңестірілген серіктер, ұқсастар, пұттар.
• سَبِيلِهِ — Аллаһтың жолы, яғни таухид (бір Аллаһқа сену) жолы.
• تَمَتَّعُوا — дүние ләззаттарынан пайдаланып қала беріңдер.
• مَصِيرَكُمْ — барар жерлерің, қайтатын орныңар.

1. Тәпсірі:

Бұл аятта құдайға серік қосқан кәпірлердің іс-әрекеті әшкереленеді. Олар Аллаһқа басқа нәрселерді теңестіріп, соларға құлшылық етті. Олардың бұл ісі тек өздерін адасушылыққа салып қана қоймай, басқа адамдарды да Аллаһтың тура жолынан — таухид жолынан — тайдыруға бағытталды. Олар өздері адасқан бойда өзгелерді де адастыруға тырысты.

Сонда Аллаһ Тағала Пайғамбарымызға (оған Аллаһтың игілігі мен сәлемі болсын) былай деп айтуды бұйырады: «Дүние өмірінің ләззаттарынан пайдаланып қала беріңдер, күмән-шүбәлеріңді тарата беріңдер. Бірақ бұл өмірдің тұрақты емес, тез өтетінін біліңдер. Ақырында қайтатын жерлерің — тозақ оты. Сендер үшін одан басқа барар орын жоқ».

Бұл сөздер — қорқыту мен ескерту. Ол «Қалағандарыңды істей беріңдер» деген мағынадағы ескертуге ұқсайды: яғни, егер олар осы жолдарынан қайтпаса, соңы тозаққа апарады.

1. Алынатын ғибраттар:

• Аллаһқа серік қосу — ең үлкен әділетсіздік және адасушылықтың басты себебі. Бұл адамды тура жолдан тайдырады.
• Өзі адасқан адам басқаларды да адастыруға тырысады. Сондықтан адасушылықты таратушыларға ермеу керек.
• Дүние ләззаттары уақытша, ал ақырет мәңгілік. Дүниенің өтпелі рахатына алданып, мәңгілік азапқа ұрынбау — ақылдылық.
• Аллаһ Тағала кәпірлерге де дүниеде мүмкіндік береді, бірақ бұл олардың ақыретте жауапкершіліктен құтылатынын білдірмейді.
• Аят адамды ойлануға, тура жолды ұстануға және Аллаһтың ескертулерінен ғибрат алуға шақырады. Ислам — адамды адасушылықтан сақтап, мәңгілік бақытқа жетелейтін жалғыз тура жол.