Surja Ibrahim — Ajet 3

Kuptimet e fjalëve:

• يَسْتَحِبُّونَ: e zgjedhin, e parapëlqejnë.
• يَصُدُّونَ: pengojnë dhe largojnë njerëzit.
• يَبْغُونَهَا عِوَجًا: kërkojnë që rruga e Allahut të jetë e shtrembër dhe e devijuar.
• ضَلَالٍ بَعِيدٍ: humbje e thellë dhe larg nga e vërteta.

Tefsiri i Ajetit:

Këta janë ata që nuk besuan dhe nuk ndoqën të dërguarit e Allahut. Ata e parapëlqejnë jetën e kësaj bote të shkurtër dhe të konsumueshme, duke e lënë pasdore jetën tjetër të përjetshme. Ata nuk mjaftohen vetëm me humbjen e tyre, por përpiqen t'i pengojnë njerëzit që të ndjekin rrugën e Allahut – rrugën e besimit dhe të drejtësisë – dhe kërkojnë që kjo rrugë të paraqitet e shtrembër dhe e devijuar, në mënyrë që njerëzit të mos ecin në të. Ata duan që rruga e Allahut të përputhet me dëshirat dhe tekat e tyre të kota. Ata që janë të përshkruar me këto cilësi të shëmtuara, janë në një humbje të madhe dhe të thellë, larg nga çdo udhëzim dhe e vërtetë, dhe largimi i tyre nga rruga e drejtë është aq i madh sa është shumë e vështirë për ta që të kthehen.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Dashuria e tepruar për jetën e kësaj bote dhe preferimi i saj mbi jetën tjetër është shkaku kryesor i largimit nga udhëzimi i Allahut.
2. Pengimi i njerëzve nga rruga e Allahut dhe përpjekja për ta shtrembëruar atë është një nga mëkatet më të mëdha që e çon njeriun në humbje të thellë.
3. Besimtari i vërtetë e do jetën tjetër dhe punon për të, duke e përdorur jetën e kësaj bote si një mundësi për të fituar kënaqësinë e Allahut, jo si një qëllim në vetvete.
4. Ajeti na bën të ditur se rruga e Allahut është e drejtë dhe e qartë, dhe kushdo që përpiqet ta shtrembërojë atë, është në kundërshtim me natyrën e pastër njerëzore dhe me urtësinë hyjnore.