Sura Al-Kahf — Werset 22

Znaczenie wybranych słów:

• رَجْمًا بِالْغَيْبِ – mówienie bez wiedzy, jedynie na podstawie domysłów i przypuszczeń.
• فَلَا تُمَارِ – nie prowadź sporu ani dyskusji.
• مِرَاءً ظَاهِرًا – dyskusja powierzchowna, oparta na tym, co zostało objawione, bez zagłębiania się w szczegóły.
• وَلَا تَسْتَفْتِ – nie pytaj, nie wypytuj.

Tłumaczenie i wyjaśnienie wersetu:

Bóg zapowiada, że ludzie będą spierać się co do liczby młodzieńców z jaskini (Ashab al-Kahf). Jedni powiedzą, że było ich trzech, a czwartym był ich pies. Inni będą mówić, że było ich pięciu, a szóstym był ich pies – i to wszystko będą jedynie przypuszczenia, bez żadnej pewności ani dowodu. Jeszcze inni powiedzą, że było ich siedmiu, a ósmym był ich pies – i to jest właśnie prawda, którą Bóg potwierdza w tym wersecie.

Następnie Bóg nakazuje Prorokowi ﷺ, aby odpowiedział tym, którzy pytają o ich liczbę: „Mój Pan najlepiej zna ich liczbę”. Tylko nieliczni z ludzi – ci, którym Bóg udzielił wiedzy – znają prawdę o ich sprawie. Dlatego nie należy spierać się z ludźmi Księgi na ten temat, chyba że w sposób łagodny i powierzchowny, czyli przekazując jedynie to, co zostało objawione w Koranie, bez wdawania się w szczegóły i bez uporczywej dyskusji. Nie należy też pytać żadnego z nich o ich historię, ponieważ oni nie posiadają prawdziwej wiedzy na ten temat – wiedza ta pochodzi wyłącznie od Boga.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Pokora wobec wiedzy Boga – werset uczy nas, że są sprawy, których ludzka wiedza nie obejmuje, i że należy oddawać Bogu pierwszeństwo w znajomości rzeczy ukrytych. To kształtuje w wierzącym pokorę i zaufanie do Boga.
2. Unikanie bezpodstawnych dyskusji – islam uczy, aby nie spierać się w sprawach, co do których nie mamy pewności, zwłaszcza w kwestiach religijnych i historycznych, które nie mają wpływu na nasze życie duchowe.
3. Zadowolenie z objawienia – werset ten pokazuje, że Koran zawiera wystarczającą wiedzę dla wierzącego, i że nie potrzebuje on pytać ludzi Księgi o szczegóły, które Bóg nie uznał za istotne.
4. Ochrona czasu i energii – zamiast tracić czas na spory o liczbę młodzieńców, wierzący powinien skupić się na lekcjach płynących z ich historii: wierze, cierpliwości i zaufaniu do Boga.
5. Piękno islamskiego podejścia do wiedzy – islam nie zmusza człowieka do poznania wszystkiego, lecz uczy, że niektóre sprawy pozostają w gestii Boga, a człowiek ma obowiązek dążyć do wiedzy pożytecznej, która przybliża go do Stwórcy.