Sura Al-Kahf — Werset 28

Znaczenie wybranych słów:

• وَاصْبِرْ نَفْسَكَ – powstrzymaj i utwierdź swoją duszę, czyli trzymaj się wytrwale.
• بِالْغَدَاةِ وَالْعَشِيِّ – o poranku i wieczorem, czyli na początku i na końcu dnia.
• لَا تَعْدُ عَيْنَاكَ عَنْهُمْ – niech twoje oczy nie omijają ich, nie odwracaj wzroku od nich ku innym.
• أَغْفَلْنَا قَلْبَهُ – uczyniliśmy jego serce beztroskim i nieczułym na wspomnienie Boga.
• فُرُطًا – rozrzutnością, zaniedbaniem i zgubą; jego sprawy są stracone i przekroczone.

Tafsir (wyjaśnienie) wersetu:

Ten szlachetny werset został objawiony w związku z prośbą przywódców plemiennych, takich jak Ujajna ibn Hisn i jego towarzysze, którzy zażądali od Proroka (niech będzie nad nim pokój i błogosławieństwo), aby oddalił od siebie biednych wierzących, takich jak Abu Dhar i jego towarzysze, z powodu ich ubogiego wyglądu, aby mogli zasiąść w ich miejscu. Bóg Wszechmogący nakazał swojemu Prorokowi (niech będzie nad nim pokój i błogosławieństwo), aby powstrzymał swoją duszę i trwał w towarzystwie tych biednych wierzących, którzy oddają cześć swojemu Panu, wzywają Go modlitwą błagalną i uwielbieniem o poranku i wieczorem, pragnąc wyłącznie Jego oblicza, a nie żadnych doczesnych korzyści. Następnie Bóg zakazał mu odwracania wzroku od nich ku innym, z pragnieniem ozdób życia doczesnego i zamiłowaniem do zasiadania z bogatymi i możnymi. Bóg zakazał mu również słuchania w tej sprawie tego, którego serce uczynił nieczułym na Swoje wspomnienie, który poszedł za swoimi zachciankami i pragnieniami, przedkładając je nad posłuszeństwo swojemu Panu, a którego wszystkie sprawy są rozrzutnością, zaniedbaniem i zgubą. Ten werset uczy, że miarą wartości człowieka jest jego wiara i pobożność, a nie bogactwo czy pochodzenie.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Ukazuje wysoki status biednych i pokornych wierzących w oczach Boga oraz to, że są oni bliżsi Prorokowi (niech będzie nad nim pokój i błogosławieństwo) niż możni i bogaci, jeśli ci ostatni nie mają wiary.
2. Podkreśla znaczenie czystej intencji w oddawaniu czci – czynienie tego wyłącznie dla oblicza Boga, bez pragnienia doczesnych korzyści.
3. Ostrzega przed naśladowaniem ludzi, których serca są nieczułe na wspomnienie Boga i którzy podążają za swoimi zachciankami, gdyż ich sprawy kończą się stratą i zgubą.
4. Werset ten uczy nas, abyśmy trzymali się towarzystwa ludzi prawych i pobożnych, nawet jeśli są ubodzy, oraz abyśmy nie dali się zwieść blaskowi doczesnego życia i jego ozdobom.
5. Wzywa do cierpliwości w towarzystwie wierzących i do wytrwałości w tym, co kocha Bóg, nawet jeśli wymaga to poświęceń.