کہف · 28/110
ترجمو لکڻ — سوره کہف
وَاصْبِرْ نَفْسَكَ مَعَ الَّذِينَ يَدْعُونَ رَبَّهُم بِالْغَدَاةِ وَالْعَشِيِّ يُرِيدُونَ وَجْهَهُ ۖ وَلَا تَعْدُ عَيْنَاكَ عَنْهُمْ تُرِيدُ زِينَةَ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا ۖ وَلَا تُطِعْ مَنْ أَغْفَلْنَا قَلْبَهُ عَن ذِكْرِنَا وَاتَّبَعَ هَوَاهُ وَكَانَ أَمْرُهُ فُرُطًا ۝٢٨
Wasbir nafsaka ma`al lazeena yad`oona Rabbahum bilghadaati wal`ashiyyi yureedoona Wajhahoo wa laa ta`du `aynaaka `anhum tureedu zeenatal hayaatid dunyaa wa laa tuti` man aghfalnaa qalbahoo `an zikrinaa wattaba`a hawaahu wa kaana amruhoo furutaa
📖 سنڌيءَ ۾
۽ پاڻ کي انھن سان صبر ۾ رک جيڪي پنھنجي پالڻھار کي صُبح ۽ سانجھيءَ جو ياد ڪندا آھن (۽) سندس رضا مندي گھرندا آھن ۽ (گھرجي ته) تنھنجون اکيون دُنيا جي حياتيءَ جي سينگار جو ارادو رکي انھن (ياد ڪندڙن) کان (ٻئي پاسي) نه واجھائين، ۽ انھيءَ جي فرمانبرداري نه ڪر جنھن جي دل اسان پنھنجي ياد ڪرڻ کان غافل ڪئي ۽ پنھنجي خواھش جي پٺيان لڳو ۽ سندس ڪم حد کان وڌيل آھي.

M Mishary Rashid Alafasy ✓
M Mahmoud Khalil Al-Husary ✓
A Abdurrahman As-Sudais ✓
M Mohamed Siddiq Al-Minshawi ✓
A Abdul Basit Abdul Samad ✓
A Ali Al-Hudhaify ✓
A Ahmed ibn Ali al-Ajamy ✓
A Abu Bakr Ash-Shaatree ✓
M Muhammad Ayyoub ✓
A Abdullah Basfar ✓
A Abdullah Al-Juhani ✓
M Maher Al Muaiqly ✓
0:00
0:00
📜

ترجمو — Tafsir

1) لفظن جي معنيٰ ۽ وضاحت:

  • وَاصْبِرْ نَفْسَكَ: پنهنجي نفس کي روڪ ۽ قابو ۾ رک، يعني پاڻ کي مجبور ڪر ته انهن سان گڏ رهي.
  • بِالْغَدَاةِ وَالْعَشِيِّ: صبح ۽ شام، يعني ڏينهن جي ٻنهي پاسن تي.
  • يُرِيدُونَ وَجْهَهُ: الله جي رضا ۽ خوشنودي گهرن ٿا.
  • وَلَا تَعْدُ عَيْنَاكَ عَنْهُمْ: تنهنجون اکيون انهن کان نه لنگهن، يعني انهن کان منهن نه موڙ.
  • زِينَةَ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا: دنياوي زندگي جي سينگار ۽ ٺٺ ٺانگر.
  • أَغْفَلْنَا قَلْبَهُ: اسان سندس دل کي غافل ۽ بي خبر ڪري ڇڏيو.
  • فُرُطًا: حد کان وڌيڪ ۽ ضايع ٿيل، برباد.

2) آيت جي تفسير:

اي نبي! پاڻ کي انهن مؤمنن سان گڏ رهڻ تي مجبور ڪر، جيڪي صبح ۽ شام پنهنجي رب کي سڏيندا آهن ۽ سندس عبادت ڪندا آهن، ۽ انهن جو مقصد رڳو الله جي رضا حاصل ڪرڻ آهي. انهن غريب ۽ سادا مسلمانن کان پنهنجون اکيون نه موڙ ۽ انهن کان منهن نه ڦيراءِ، ان لالچ ۾ ته تون دنيا جي وڏن ۽ مالدارن جي محفل ۾ ويهين ۽ دنياوي سينگار ۽ ٺٺ ٺانگر حاصل ڪرين. ۽ ان شخص جي ڳالهه نه مڃ، جنهن جي دل کي اسان پنهنجي ياد کان غافل ڪري ڇڏيو آهي، جيڪو پنهنجي نفس جي خواهشن جي پيروي ڪري ٿو ۽ سندس سمورا ڪم حد کان وڌيڪ ۽ ضايع ٿيل آهن.

هي آيت ان وقت نازل ٿي جڏهن عيينه بن حصن فزاري ۽ سندس ساٿين نبي ڪريم ﷺ کان مطالبو ڪيو ته حضرت ابوذر غفاري ۽ ٻين غريب صحابن کي مجلس کان هٽايو وڃي، ته جيئن اهي وڏا ماڻهو پاڻ وٽ ويهي سگهن. ان تي الله تعاليٰ حڪم ڏنو ته غريب ۽ سادن مؤمنن کي نه هٽايو وڃي، ۽ انهن سان گڏ ويهڻ ۾ ثابت قدم رهجي، ڇو ته اهي ئي آهن جيڪي خلوص سان الله جي عبادت ڪن ٿا ۽ سندس رضا جا طالب آهن. دنيا جي مالدارن ۽ وڏن ماڻهن جي سينگار ۽ ٺٺ جي لالچ ۾ انهن کي نظرانداز نه ڪيو وڃي. ۽ اهڙن ماڻهن جي ڳالهه نه مڃڻ گهرجي جيڪي الله جي ياد کان غافل آهن ۽ پنهنجي خواهشن جا غلام بڻجي چڪا آهن، ڇو ته انهن جا سمورا ڪم ۽ ڪوششون ضايع ۽ برباد ٿينديون آهن.

3) آيت مان حاصل ٿيندڙ فائدا ۽ سبق:

  • نيڪ ۽ صالح ماڻهن جي صحبت اختيار ڪرڻ: الله تعاليٰ پنهنجي نبي ﷺ کي به حڪم ڏنو ته غريب ۽ سادن مؤمنن سان گڏ ويهڻ ۾ ثابت قدم رهي، جيڪي خلوص سان الله جي عبادت ڪن ٿا. ان مان سبق آهي ته اسان به اهڙن ماڻهن جي سنگت اختيار ڪريون جيڪي الله جي ياد ۾ رڌل هجن.
  • دنياوي سينگار جي لالچ کان بچڻ: دنيا جي مال ۽ دولت، ٺٺ ٺانگر ۽ وڏائي جي لالچ ۾ نه اچڻ گهرجي، ۽ نه ئي انهن جي خاطر نيڪ ۽ سادن ماڻهن کي نظرانداز ڪرڻ گهرجي.
  • الله جي رضا کي مقدم رکڻ: سچا مؤمن اهي آهن جيڪي صبح ۽ شام الله جي عبادت ڪن ٿا ۽ رڳو سندس رضا جا طالب آهن، نه دنياوي مفادن جا.
  • غافل ۽ خواهش پرست ماڻهن جي اطاعت نه ڪرڻ: اهڙن ماڻهن جي ڳالهه نه مڃڻ گهرجي جيڪي الله جي ياد کان غافل آهن ۽ پنهنجي نفس جي خواهشن جي پيروي ڪن ٿا، ڇو ته انهن جا سمورا ڪم ضايع ۽ برباد ٿيندا آهن.
  • اسلام ۾ برابري ۽ مساوات: اسلام ۾ امير ۽ غريب، وڏي ۽ ننڍي جو ڪو فرق ناهي. الله وٽ عزت ۽ مرتبو رڳو تقويٰ ۽ خلوص جي آهي، نه مال ۽ دولت جي.
  • صبر ۽ استقامت جي تلقين: نيڪي ۽ حق جي رستي تي ثابت قدم رهڻ لاءِ صبر ۽ استقامت ضروري آهي، چاهي مخالفن ۽ دنياوي طاقتن جي طرفان ڪيترا به دٻاءُ ۽ مشڪلاتون اچن.
  • قرآن جي ياد ۽ ذڪر جي اهميت: دل جي غفلت ۽ بي خبري جو سبب الله جي ياد کان پري ٿيڻ آهي. ان ڪري اسان کي گهرجي ته هميشه الله جي ذڪر ۽ قرآن جي ياد ۾ مشغول رهون، ته جيئن اسان جون دلون روشن ۽ هدايت يافته رهن.


📜 آيت 26-30 — سوره کہف

26قُلِ اللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا لَبِثُوا ۖ لَهُ غَيْبُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۖ أَبْصِرْ بِهِ وَأَسْمِعْ ۚ مَا لَهُم مِّن دُونِهِ مِن وَلِيٍّ وَلَا يُشْرِكُ فِي حُكْمِهِ أَحَدًا
(جيڪڏھن اُھي نه مڃين ته) چئو ته جيڪي رھيا سو الله وڌيڪ ڄاڻندڙ آھي، اُن کي آسمانن ۽ زمين جو ڳجھ (معلوم) آھي، ڪھڙو عجيب ڏسندڙ ۽ ڪھڙو عجيب ٻڌندڙ آھي، اُن کانسواءِ ڪو انھن جو مددگار نه آھي، ۽ پنھنجي حُڪم ۾ ڪنھن ھڪ کي ڀائيوار نه ڪندو آھي.
27وَاتْلُ مَا أُوحِيَ إِلَيْكَ مِن كِتَابِ رَبِّكَ ۖ لَا مُبَدِّلَ لِكَلِمَاتِهِ وَلَن تَجِدَ مِن دُونِهِ مُلْتَحَدًا
۽ تنھنجي پالڻھار جي ڪتاب مان جيڪي توڏانھن وحي ڪيو ويو سو پڙھ، سندس حُڪم کي ڪا ڦير ڦار نه آھي، ۽ اُن کانسواءِ تون ڪا واھ نه لھندين.
28وَاصْبِرْ نَفْسَكَ مَعَ الَّذِينَ يَدْعُونَ رَبَّهُم بِالْغَدَاةِ وَالْعَشِيِّ يُرِيدُونَ وَجْهَهُ ۖ وَلَا تَعْدُ عَيْنَاكَ عَنْهُمْ تُرِيدُ زِينَةَ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا ۖ وَلَا تُطِعْ مَنْ أَغْفَلْنَا قَلْبَهُ عَن ذِكْرِنَا وَاتَّبَعَ هَوَاهُ وَكَانَ أَمْرُهُ فُرُطًا
۽ پاڻ کي انھن سان صبر ۾ رک جيڪي پنھنجي پالڻھار کي صُبح ۽ سانجھيءَ جو ياد ڪندا آھن (۽) سندس رضا مندي گھرندا آھن ۽ (گھرجي ته) تنھنجون اکيون دُنيا جي حياتيءَ جي سينگار جو ارادو رکي انھن (ياد ڪندڙن) کان (ٻئي پاسي) نه واجھائين، ۽ انھيءَ جي فرمانبرداري نه ڪر جنھن جي دل اسان پنھنجي ياد ڪرڻ کان غافل ڪئي ۽ پنھنجي خواھش جي پٺيان لڳو ۽ سندس ڪم حد کان وڌيل آھي.
29وَقُلِ الْحَقُّ مِن رَّبِّكُمْ ۖ فَمَن شَاءَ فَلْيُؤْمِن وَمَن شَاءَ فَلْيَكْفُرْ ۚ إِنَّا أَعْتَدْنَا لِلظَّالِمِينَ نَارًا أَحَاطَ بِهِمْ سُرَادِقُهَا ۚ وَإِن يَسْتَغِيثُوا يُغَاثُوا بِمَاءٍ كَالْمُهْلِ يَشْوِي الْوُجُوهَ ۚ بِئْسَ الشَّرَابُ وَسَاءَتْ مُرْتَفَقًا
۽ چؤ ته (اھو سخن) اوھان جي پالڻھار وٽان (آيل) سچ آھي، پوءِ جنھن کي وڻي سو ايمان آڻي ۽ جنھن کي وڻي سو نه مڃي، اسان ظالمن لاءِ باھ تيار ڪئي آھي (۽) اُن جا پردا اُنھن کي ويڙھيندا، ۽ جيڪڏھن فرياد ڪندا ته انھن جي فرياد اھڙي پاڻيءَ سان ورائي ويندي جو پگھاريل ٽامي وانگر ھوندو سندن منھن کي ڀڃندو، اُھو بڇڙو پيڻ آھي، ۽ بڇڙو آرام جو ھنڌ آھي.
30إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ إِنَّا لَا نُضِيعُ أَجْرَ مَنْ أَحْسَنَ عَمَلًا
بيشڪ جن ايمان آندو ۽ چڱا ڪم ڪيا ته جنھن چڱو ڪم ڪيو آھي تنھن جو اجر اسين نه وڃائينداسون.
کہفقرآن فهرست
110آيت
MeccanRevelation
28آيت

ترجمو — کہف 28

سوره کہف آيت 28 - پڙهو, ٻڌو, ترجمو, سنڌي : ۽ پاڻ کي انھن سان صبر ۾ رک جيڪي پنھنجي…

سوره آيت 28/110 — سوره کہف الكهف (Meccan). پڙهو ٻڌو ترجمو (سنڌي). ٻڌو: سوره کہف ٻڌو, سوره کہف ترجمو, سوره کہف mp3, سوره کہف pdf. آيت 26–30. سنڌيءَ ۾: اردو.





قرآن ڪريم


Monday, September 28, 2026

Don't forget us in your sincere prayers