Sure Kehf — Ayet 28

Kelime Anlamları:

• اصْبِرْ نَفْسَكَ: Nefsini tut, sabret, kendini zorla ve onları terk etme.
• الْغَدَاةِ: Sabah vakti.
• الْعَشِيِّ: Akşam vakti, günün sonu.
• يُرِيدُونَ وَجْهَهُ: O’nun rızasını, yüzünü (Allah’ın hoşnutluğunu) kastediyorlar.
• لَا تَعْدُ عَيْنَاكَ: Gözlerin onlardan başkasına kaymasın, onları aşmasın.
• أَغْفَلْنَا قَلْبَهُ: Kalbini gaflete düşürdüğümüz, zikrimizden uzaklaştırdığımız kimse.
• فُرُطًا: Aşırılık, israf, ziyan, boşa gitmiş iş.

Tefsir:

Ey Nebî! Sen, Allah’a yönelen, sabah akşam Rablerine dua eden, O’nun rızasından başka hiçbir şey gözetmeyen o mütevazı, yoksul ama iman dolu sahabelerinle beraber olmaya devam et. Nefsini onlarla birlikte olmaya zorla, onlardan ayrılma. Onların meclisi, dünyanın gösterişli köşklerinden, süslü sofralarından çok daha değerlidir. Çünkü onlar, kalpleriyle Allah’a bağlanmış, dilleriyle O’nu zikreden, gözleriyle O’nun rahmetini bekleyen sadık kullardır.

Sakın gözlerini onlardan ayırıp da dünya hayatının süsüne, zenginlerin ihtişamına, mevki ve makam sahiplerinin cazibesine kapılma. Onları hor görme, yanından uzaklaştırma. Çünkü Allah katında değer, mal ve makamla değil; takva ve ihlasla ölçülür.

Bir de sakın, kalbini zikrimizden gafil kıldığımız, hevasını (nefsinin arzularını) ilah edinmiş, işleri tamamen ziyan ve aşırılık içinde olan kimselere uyma. Onlar, sana “Şu fakirleri yanından kov, biz gelelim” derler. Onların sözüne kulak asma. Çünkü onlar, dünyalık için imanı satan, ahireti unutan, ömürlerini boşa harcayan kimselerdir. Onların dostluğu sana zarar verir, seni Allah’tan uzaklaştırır.

Bu ayet, müminlere şu dersi verir: Kiminle oturup kalktığın, senin kalbini şekillendirir. Salih kardeşlerle beraberlik, kalbi nurlandırır; gafillerle beraberlik ise kalbi karartır. Sen, Allah’ı ananlarla beraber ol ki, senin de kalbin O’nun zikriyle dirilsin. Dünyanın geçici süsüne aldanma; asıl olan, Allah’ın rızasını kazanmaktır. Unutma ki, kıyamet gününde seni kurtaracak olan ne malın ne de makamındır; ancak temiz kalbin ve salih amellerindir.

Bu ayet, aynı zamanda Peygamber Efendimiz’e (s.a.v.) bir teselli ve talimdir. O’na diyor ki: “Sen, Allah’ın sevdiği kullarla beraber ol. Onlar, dünyada hor görülseler de, Allah katında azizdirler. Onları yanından ayırma; çünkü onlar, senin gerçek dostlarındır.”

Mümin kardeşim! Sen de bu ayetten kendine pay çıkar: İçinde bulunduğun meclisleri seçerken, orada Allah’ın zikredilip edilmediğine bak. Seni Allah’tan uzaklaştıran, hevasına uyan, dünyaya dalan kimselerle oturup kalkma. Salihlerle beraber ol ki, kalbin huzur bulsun, imanın artsın ve Allah’ın rızasına ulaşasın. Çünkü gerçek kurtuluş, ancak Allah’ın rızasını kazanmakla mümkündür.