Surat Al-Kahf — Ayat 6

1. Tetembungan kang perlu dijlentrehake:

• بَاخِعٌ : wong kang ngrusak utawa mateni awake dhewe amarga sedhih banget.
• آثَارِهِمْ : sakwise wong-wong mau lunga utawa ninggalake kowe.
• الْحَدِيثِ : ing kene tegese Al-Qur'an.
• أَسَفًا : sedhih banget nganti nggawa rasa getun.

1. Tafsir ayat:

Ayat iki isine panglipur saka Allah marang Nabi Muhammad ﷺ. Allah kaya-kaya ngendika: "Ora usah kowe ngrusak awakmu dhewe, ora usah kowe mati-matian sedhih banget nganti kaya arep mati, mung merga wong-wong kafir mau padha ora gelem percaya marang Al-Qur'an iki lan padha mlayu ninggalake kowe." Allah ngelingake yen tugas Nabi iku mung ngandhani lan ngelingake, dudu meksa wong supaya padha iman. Dadi sedhih banget nganti ngrusak awak iku ora perlu, amarga pituduh iku dadi kagungane Allah, dudu tugase manungsa.

1. Faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake yen dakwah iku kudu dilakoni kanthi sabar lan ora kena nggawa rasa putus asa.
• Kita ora kena nyiksa awak dhewe amarga wong liya ora gelem nampa bebener; tugas kita mung ngandhani kanthi cara sing apik.
• Iki nuduhake sepira gedhene rasa tresnane Nabi Muhammad ﷺ marang umate, nganti dheweke sedhih banget yen ana wong sing ora iman.
• Ayat iki uga menehi panglipur marang saben wong sing dakwah: asil iku ana ing tangane Allah, dudu ing tangane manungsa.
• Al-Qur'an iku "hadits" (kabar) sing paling bener lan paling gedhe, mula sapa sing ora iman marang dheweke iku rugi gedhe.