سوره کہف — آيت 6

1) مشڪل لفظن جي معنيٰ:

• بَاخِعٌ: پاڻ کي هلاڪ ڪرڻ وارو، مارڻ وارو.
• آثَارِهِمْ: سندن پويان، يعني سندن وڃڻ کان پوءِ.
• الْحَدِيثِ: هتي مراد قرآن ڪريم آهي.
• أَسَفًا: شديد ڏک، افسوس ۽ غم.

2) آيت جي تفسير:

اي نبي! متان تون پنهنجي قوم جي ماڻهن جي پٺيان پٺيان ان ڪري پاڻ کي غم ۽ ڏک ۾ هلاڪ ڪرين ٿو ته اهي هن قرآن تي ايمان نه ٿا آڻين. تون انهن جي ايمان نه آڻڻ تي ايترو ته ڏک نه ڪر جو پنهنجي جان خطري ۾ وجهين. حقيقت ۾ انهن جي هدايت تنهنجي ذمي ناهي، تنهنجو ڪم رڳو پهچائڻ ۽ ٻڌائڻ آهي. هيءَ آيت رسول الله ﷺ لاءِ تسلي ۽ دلجوئي آهي ته پاڻ انهن جي نه ايمان آڻڻ تي پاڻ کي ايترو نه ڏکيو ڪن، ڇاڪاڻ ته هدايت الله جي هٿ ۾ آهي، ۽ پاڻ تي رڳو پيغام پهچائڻ جي ذميواري آهي.

3) آيت مان حاصل ٿيندڙ فائدا:

• الله تعاليٰ پنهنجي نبي ﷺ کي تسلي ڏني ته هو پنهنجي قوم جي ايمان نه آڻڻ تي پاڻ کي ايترو نه ڏکيو ڪن، ڇاڪاڻ ته هدايت ڏيڻ الله جو ڪم آهي.
• هيءَ آيت اسان کي سيکاريندي آهي ته دعوت ۽ تبليغ ۾ اسان جو فرض رڳو پيغام پهچائڻ آهي، نتيجو الله جي هٿ ۾ آهي.
• قرآن ڪريم کي ”حديث“ يعني عظيم ۽ بهترين ڳالهه قرار ڏنو ويو آهي، جيڪا ان جي عظمت ۽ شان جي نشاني آهي.
• نبي ﷺ جي پنهنجي امت لاءِ محبت ۽ شفقت ظاهر ٿئي ٿي ته پاڻ انهن جي گمراهي تي ايترو غمگين ٿيا جو الله کين تسلي ڏيڻي پئي.
• مؤمن کي گهرجي ته هو قرآن تي ايمان آڻي ۽ ان تي عمل ڪري، ڇاڪاڻ ته اهو ئي ڪاميابي جو رستو آهي.
• هيءَ آيت اسان کي سيکاريندي آهي ته اسلام جي دعوت ۾ نرمي، صبر ۽ برداشت ضروري آهي، ۽ ماڻهن جي نه مڃڻ تي مايوس نه ٿيڻ گهرجي.