Surah Al-Kahf — Aya 6

Ma’anonin Kalmomi:

• بَاخِعٌ: Mai halaka ko mai kashe kansa.
• عَلَىٰ آثَارِهِمْ: A bayan juya su daga gare ka, ko kuma a kan sawun rabuwarsu da kai.
• أَسَفًا: Saboda tsananin baƙin ciki da nadama.

Fassarar Aya:

Wannan aya tana ta’aziyya ne ga Manzon Allah (SAW). Allah yana cewa masa: “Kada ka halaka kanka da baƙin ciki a kan juya mutanenka da rabuwarsu da kai, idan ba su yi imani da wannan Alkur’ani ba.” Wato kada ka kashe kanka da nadama da baƙin ciki a kan rashin imaninsu. Lallai kai ba a umarce ka da ka tilasta musu imani ba; aikin ka shi ne isar da saƙo kawai. Ba a wajabta maka ka samu imaninsu ba, domin shiryarwa hannun Allah ne kawai. Don haka kada ka ɓata ranka a kan abin da ba a umarce ka da shi ba.

Fa’idojin Aya:

1. Nuna tausayi da ƙaunar Manzon Allah (SAW) ga al’ummarsa, har ya kai ga yana son ya halaka kansa don su yi imani.
2. Ta’aziyya ga masu wa’azi da masu kira zuwa ga Allah: kada su yi baƙin ciki mai yawa idan mutane ba su amsa kiran su ba, domin aikin su isarwa ne kawai.
3. Tabbatar da cewa shiryarwa ga imani ba ta hannun halitta ba, sai da ikon Allah ne kawai.
4. Ƙarfafa zuciya da natsuwa ga mai kira zuwa ga addini, kada ya damu da sakamakon aikin sa, sai dai ya dogara ga Allah.
5. Nuna cewa Alkur’ani shi ne “wannan labari” mai girma, wanda imani da shi shine tushen ceton mutum.