سورت کهف — آیت 73

د کلمو معناګانې:

• نَسِيتُ: هغه څه چې ما هېر کړل، یعنې زما هېرول.
• تُرْهِقْنِي: ما ته سختي راوړل، په مشقت او سختۍ کې اچول.
• عُسْرًا: سختي، تنګي، ستونزه.

د آیت تفسیر:

موسیٰ علیه السلام کله چې د خضر علیه السلام له خوا د هغه د شرط د ماتولو په وجه وپوښتل شو، نو هغه په نهایت عاجزۍ او ادب سره معذرت وغوښته او ویې ویل: زه د خپل هېرولو له امله مه نیسه، یعنې هغه څه چې ما په هېرولو سره پرېښودل، هغه مه په ما باندي نیول. او زما په معامله کې ماته سخته مه راوړه، یعنې په دې سفر کې زما د زده کړې په بهیر کې ماته له سختۍ او تنګۍ سره مه مخ کوه، بلکې له ما سره په نرمۍ او اسانۍ چلن وکړه. دا د موسیٰ علیه السلام د عاجزۍ، تواضع او د خپل ښوونکي د درناوي ښکارندویي کوي، ځکه هغه پوهېده چې دا هېرول یو طبیعي بشري ضعف دی، خو بیا هم یې له خپل ښوونکي څخه د نرمۍ او اسانتیا غوښتنه وکړه.

د دې آیت څخه موږ ته ډېر ښه سبق راځي: چې کله یو څوک له بل چا څخه د زده کړې په حال کې وي، نو باید په عاجزۍ او ادب سره خپلې تېروتنې ومني او له خپل ښوونکي څخه د نرمۍ او اسانتیا غوښتنه وکړي. دا زموږ لپاره دا هم پیغام لري چې په اسلام کې د زده کړې لاره د نرمۍ، صبر او زغم پر بنسټ ولاړه ده، او دا چې انسان باید له خپلو تېروتنو څخه زده کړه وکړي او په راتلونکي کې یې تکرار نه کړي. لکه څنګه چې موسیٰ علیه السلام د خپلې تېروتنې په اعتراف سره د زده کړې لپاره خپله ژمنتیا ښودلې، موږ هم باید د علم او دین په زده کړه کې له صبر او استقامت څخه کار واخلو، ځکه چې علم د الله تعالی یو لوی نعمت دی او د هغه په لاسته راوړلو سره انسان ته د دنیا او آخرت دواړو کې برکت حاصلېږي. الله تعالی موږ ته د دین په پوهېدو کې اسانتیا راکړي او د هغه د نعمتونو شکر یې باید ادا کړو، او له هغه څخه دې غوښتنه وکړو چې موږ ته په علم او عمل کې برکت راکړي او زموږ له تېروتنو څخه تېر شي.