سورت کهف — آیت 74

د مهمو کلمو معناګانې:

• زَكِيَّةً: پاکه، له ګناهونو پاکه، هغه څوک چې د بلوغ حد ته نه وي رسېدلی.
• بِغَيْرِ نَفْسٍ: پرته له دې چې هغه یو څوک وژلی وي، یعنې پرته له قصاص او بدل.
• نُكْرًا: ډېر منکر او ناوړه کار، هغه څه چې عقل او شریعت یې رد کړي.

د آیت تفسیر:

له دې وروسته دواړو (حضرت موسی علیه السلام او حضرت خضر علیه السلام) له کښتۍ څخه ښکته شول او روان شول، تر دې چې په لاره کې دوی یو ځوان هلک (غلما) ولید چې لا تر اوسه د بلوغ حد ته نه و رسېدلی او له نورو هلکانو سره یې لوبې کولې. حضرت خضر علیه السلام هغه وواژه. کله چې حضرت موسی علیه السلام دا ولیدل، نو په سختۍ سره یې اعتراض وکړ او ورته یې وویل: ایا ته داسې یوه پاکه او بې ګناه ځان وژنې چې لا د تکلیف (شرعي مسؤلیت) حد ته نه دی رسېدلی او نه یې هم کوم څوک وژلی دی چې د قصاص مستحق شي؟! ته ډېر لوی منکر او ناوړه کار ته راکړې! دا کار د عقل او دین له مخې ډېر ناوړه او منکر ښکاري، ځکه چې د یو بې ګناه کس وژل په اسلام کې له سترو ګناهونو څخه دی.

فايدې او عبرتونه:

1. د صبر او زغم اهمیت: دا آیت مونږ ته ښیي چې د الله تعالی په حکمتونو کې ډېر پټ رازونه وي چې مونږ یې نه پوهېږو. حضرت موسی علیه السلام د خضر علیه السلام له کاره حیران شو، خو وروسته معلومه شوه چې په دې وژنه کې د الله تعالی لوی حکمت و، ځکه چې هغه هلک به خپل مور او پلار ته غم او سرکشي رسولې وه.
2. د بې ګناهانو د وژلو حرمت: دا آیت په اسلام کې د بې ګناه کسانو د وژلو سخت حرمت ښیي، تر دې چې حضرت موسی علیه السلام چې یو لوی پیغمبر و، داسې کار یې ډېر ناوړه وباله.
3. د پوهې د زیاتوالي هڅونه: دا آیت مونږ ته دا درس راکوي چې د الله تعالی په علم او حکمت کې ډېر رازونه شته، نو مونږ باید د علم په لټه کې اوسو او له پوهانو څخه زده کړه وکړو، لکه څنګه چې حضرت موسی علیه السلام د خضر علیه السلام ملګری شو تر څو زده کړه وکړي.
4. په الله باندې باور او توکل: کله چې مونږ د یو کار له حکمت نه پوهېږو، نو باید په الله تعالی باندې باور ولرو چې هغه ډېر حکیم دی او هر څه چې کوي، په کې خیر وي، که څه هم زمونږ عقل ته یې حکمت نه ښکاري.