سورت کهف — آیت 72

د معنیٰ پیژندنه:

• أَلَمْ أَقُلْ: ایا ما درته نه ویلي وو؟
• لَن تَسْتَطِيعَ: ته به هیڅکله ونه توانېږې / زغمل به ونشې کړای.
• صَبْرًا: صبر کول، زغمل.

د آیت تفسیر:

کله چې حضرت موسیٰ علیه السلام د خضر علیه السلام په کړنو اعتراض وکړ او هغه یې په دې خبره ونیول چې ولې دې کښتۍ ته زیان ورساوه، نو خضر علیه السلام ورته وویل: "ایا ما تا ته له هماغه پیل نه دا خبره نه وه کړې چې ته به زما په ملګرتیا کې صبر ونه کړای شې؟" دا خبره د هغه تذکیر او یادونه وه چې مخکې یې موسیٰ ته ویلي وو، ځکه چې موسیٰ علیه السلام د صبر کولو ژمنه کړې وه خو د خضر علیه السلام په کړنو کې یې هغه اسرار نه لیدل چې تر شا یې پټ وو. خضر علیه السلام په دې سره غوښتل چې موسیٰ ته یادونه وکړي چې هغه یې مخکې خبر کړی و، او دا چې د هغه کړنې د ظاهري بڼې له مخې نه بلکې د باطني حکمت له مخې وې.

فایدې:

• دا آیت مونږ ته زده کوي چې د نورو په کړنو کې باید صبر او زغم ولرو، ځکه چې ډېر ځله د خلکو کړنې ظاهري بڼه لري خو تر شا یې حکمتونه وي چې مونږ یې نه پوهېږو.
• دا چې د علم او معرفت په لاره کې باید د استاد او ښوونکي خبره ومنو او په هغه باندې باور ولرو، حتی که د هغه کړنې زمونږ له پوهې بهر وي.
• دا آیت د تواضع او د خپل علم په محدودیت باندې د اعتراف درس راکوي، ځکه چې حضرت موسیٰ علیه السلام د یو لوی پیغمبر په توګه هم ومنله چې د خضر علیه السلام په علم نه پوهېږي.
• دا چې د ژمنې وفا کول اړین دي، خو که چیرې انسان له خپل وس څخه زیات څه ومني نو باید د خپل عذر وړاندې کولو جرئت ولري، لکه څنګه چې موسیٰ علیه السلام وکړل.