Surja El-Kehf — Ajet 73

Kuptimet e fjalëve:

• لَا تُؤَاخِذْنِي: Mos më ndëshko dhe mos më qorto.
• نَسِيتُ: Harrova (kushtin që të dhashë).
• تُرْهِقْنِي: Mos më ngarko, mos më rëndo dhe mos më vështirëso.
• عُسْرًا: Vështirësi, ngushtësi, barrë të rëndë.

Tefsiri i Ajetit:

Kur Musai (paqja qoftë mbi të) e pa veprimin e parë të Hizrit (paqja qoftë mbi të) – që ishte shpimi i anijes – ai nuk duroi dot dhe e qortoi atë, duke harruar kushtin që i kishte dhënë më parë: që të mos e pyeste për asgjë derisa ai vetë t'ia shpjegonte. Por sapo e kujtoi këtë, Musai u pendua dhe iu drejtua atij me fjalë të buta e plot respekt, duke i thënë: "Mos më ndëshko për atë që harrova nga kushti yt, dhe mos më ngarko me vështirësi në këtë udhëtim timin me ty, por më trajto me butësi dhe lehtësi." Me këtë ai kërkoi falje dhe tregoi përulësi, duke shprehur dëshirën e sinqertë për të vazhduar të mësojë prej tij, edhe pse kishte bërë një gabim nga harresa.

Përfitimet që nxirren nga ky ajet:

1. Butësia në marrëdhënie: Ky ajet na mëson se edhe njerëzit më të mëdhenj dhe më të devotshëm mund të gabojnë, por gjëja e rëndësishme është të kërkojmë falje dhe të tregohemi të përulur, ashtu siç bëri Musai.
2. Kërkesa për lehtësim: Na mëson që kur gabojmë ndaj dikujt, duhet t'i kërkojmë atij që të mos na qortojë ashpër, por të na trajtojë me butësi dhe durim.
3. Durimi në mësim: Të mësuarit kërkon durim dhe tolerancë, si nga mësuesi ashtu edhe nga nxënësi. Gabimet nga harresa janë të natyrshme dhe njeriu duhet të jetë i gatshëm t'i falë ato.
4. Përulësia e të mëdhenjve: Profeti Musa, edhe pse ishte një pejgamber i madh, nuk u tregua kryelartë kur gaboi, por kërkoi falje menjëherë – kjo është një mësim i madh për ne që të mos jemi kokëfortë kur gabojmë.
5. Ruajtja e marrëveshjeve: Ajeti tregon se edhe kur njeriu harron një marrëveshje, ai duhet ta pranojë gabimin dhe të kërkojë falje, duke treguar përkushtim për ta ruajtur marrëdhënien.