Sura Al-Bakara — Werset 164

Znaczenie wybranych słów:

• al-Fulk – statki, okręty.
• Batha – rozprzestrzenił, rozsiał.
• Tasrif ar-Riyah – zmienianie kierunków wiatrów, ich przekształcanie.
• Musakhkhar – podporządkowany, uległy (działający zgodnie z wolą Boga).

Tłumaczenie i wyjaśnienie wersetu:

Zaprawdę, w stworzeniu niebios – ich wysokości i rozległości – oraz ziemi, z jej górami, równinami i morzami, a także w następowaniu po sobie nocy i dnia, które przeplatają się w długości i krótkości, w ciemności i świetle, w ich wzajemnym zastępowaniu się – w tym wszystkim są znaki. Również w statkach płynących po morzach, które przewożą to, co przynosi ludziom korzyść – żywność, odzież, towary handlowe i inne potrzebne rzeczy – oraz w wodzie, którą Bóg zsyła z nieba jako deszcz, ożywiając nią martwą ziemię, która po wyschnięciu i pozbawieniu roślinności staje się zielona i pełna życia. I w tym, co Bóg rozprzestrzenił na ziemi z wszelkiego rodzaju stworzeń poruszających się po jej powierzchni, które rozmnażają się dzięki deszczowi i żyznej ziemi. I w zmianie kierunków wiatrów – z południa na północ, z ciepłych na zimne, z gwałtownych na łagodne – oraz w chmurach podporządkowanych woli Boga, przemieszczających się między niebem a ziemią, które wiatr przenosi tam, gdzie Bóg zechce, aby sprowadzić deszcz. W tym wszystkim są wyraźne dowody i znaki dla ludzi, którzy używają rozumu, rozumieją argumenty i pojmują dowody, że ten wszechświat ma Stwórcę i Władcę, który jest jeden, i że tylko On zasługuje na uwielbienie i cześć.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Werset ten otwiera oczy na cuda wszechświata, które są widoczne dla każdego, kto patrzy z uwagą i myśli – a to prowadzi do poznania Boga i umocnienia wiary.
2. Ukazuje, że cały ten ogromny i precyzyjnie działający świat nie powstał sam z siebie, lecz ma Stwórcę, który jest wszechmocny i wszechwiedzący.
3. Wskazuje na miłosierdzie Boga wobec ludzi – zesłanie deszczu, urodzajność ziemi, statki przewożące towary i wiatry ułatwiające życie – co napełnia serca wdzięcznością i miłością do Boga.
4. Werset ten uczy, że refleksja nad przyrodą jest formą czci i prowadzi do mądrości, ponieważ Bóg chwali tych, którzy używają rozumu do poznania prawdy.
5. Przypomina, że wszystko we wszechświecie jest podporządkowane woli Boga – od chmur po wiatry – co wzmacnia zaufanie do Boga i pokorę wobec Jego potęgi.