Сураи Аль-Бакара — Оят 164

1. Маънои калимаҳое, ки дар оят ниёз ба шарҳ доранд:

• Фулк: киштиҳо, сафарҳои баҳрӣ.
• Басcа: паҳн кард, пароканда кард.
• Добба: ҳар ҷунбандае, ки дар рӯи замин ҳаракат мекунад.
• Тасриф: гардиш додан, аз ҷое ба ҷое бурдан.
• Мусаххар: итоаткунанда, фармонбардор, ки ба фармони Худо ҳаракат мекунад.

1. Тафсири оят:

Ҳамоно дар офариниши осмонҳо ва замин, дар он андозаву сохтори аҷибе, ки доранд, ва дар пайи ҳам омадани шабу рӯз, дар дарозӣ ва кӯтоҳии онҳо, дар торикӣ ва рӯшноии онҳо, нишонаҳои равшани қудрати Худованд ҳастанд. Инчунин дар киштиҳое, ки дар баҳрҳо бо он чизҳое, ки ба мардум фоида мерасонанд — аз хӯрок, либос, тиҷорат ва ғайра — шино мекунанд, ва дар обе, ки Худо аз осмон фурӯ мефиристад ва бо он замини мурдаро зинда мегардонад, баъд аз он ки хушку бегиёҳ буд, ва дар ҳар гуна ҷунбандае, ки дар он паҳн кардааст, ва дар гардиш додани бодҳо аз як тараф ба тарафи дигар, ва дар абрҳое, ки миёни осмон ва замин итоаткунона ҳаракат мекунанд — дар ҳамаи инҳо нишонаҳои возеҳ ва далелҳои равшан бар ягонагии Худованд ва сазовории Ӯ ба танҳоӣ барои ибодат вуҷуд доранд, барои мардуме, ки ақл меварзанд ва андеша мекунанд.

1. Фоидаҳое, ки аз ин оят ба даст меоянд:

• Офариниши осмонҳо ва замин бо ҳамаи аҷоиботи он далели равшани вуҷуд ва қудрати Худованд аст.
• Пайи ҳам омадани шабу рӯз ва гардиши бодҳо ва абрҳо низоми дақиқи офаринишро нишон медиҳанд, ки худ ба худ ба вуҷуд наомадааст.
• Фоидаҳое, ки мардум аз киштиҳо, борон ва ҳайвонот мебинанд, нишонаи раҳмати Худованд ба бандагонаш мебошанд.
• Ин оят мардумро ба андеша ва тафаккур даъват мекунад, то бо ақли солим ба ягонагии Худо бирасанд.
• Ҳар касе, ки бо чашми босафо ба олами офариниш нигарад, ба ислом ва Қуръон майл мекунад, зеро Қуръон одамро ба дидани нишонаҳои Худо дар табиат ҳидоят менамояд.