Surja El-Bekare — Ajet 238

Kuptimet e fjalëve:

• Hafidhu: Ruani, vazhdoni dhe mos e lëshoni.
• Salavat: Namazet pesë kohëshe të detyrueshme (farze).
• Salatu'l-vusta: Namazi i mesëm, i cili sipas shumicës së dijetarëve është namazi i ikindisë (Asr).
• Kunitun: Të qenit të përulur, të bindur dhe të devotshëm në namaz, me zemër të pranishme dhe trup të qetë.

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Lartësuar i urdhëron besimtarët që t'i ruajnë me përpikëri namazet e detyrueshme pesë kohëshe, duke i kryer ato në kohën e tyre të caktuar, me kushtet, shtyllat dhe detyrimet e tyre. Ai e veçon namazin e mesëm – që është namazi i ikindisë – me një theks të veçantë, për shkak të rëndësisë së tij të madhe dhe sepse ai bie në një kohë kur njeriu është i zënë me punët e jetës. Më pas, Allahu urdhëron që besimtari të qëndrojë në namaz me përulësi të plotë, me zemër të pranishme, duke u bindur plotësisht dhe duke u larguar nga çdo gjë që e shpërqendron nga adhurimi.

Përfitimet nga Ajeti:

• Namazi është shtylla e fesë dhe lidhja më e fortë mes robit dhe Zotit të tij; ruajtja e tij është ruajtje e tërë jetës së besimtarit.
• Kujdesi i veçantë për namazin e ikindisë na mëson se çdo kohë ka vlerën e saj, dhe se suksesi i vërtetë është t'i japim secilës gjë të drejtën e saj në kohën e duhur.
• Përulësia në namaz (hushu) është çelësi i pranimit të tij dhe shenjë e sinqeritetit të besimit; ajo e qetëson zemrën dhe e pastron shpirtin nga shqetësimet e kësaj bote.
• Ky urdhër tregon se Islami është fe e ekuilibrit: ai nuk kërkon vetëm kryerjen e namazit, por kryerjen e tij me cilësi të lartë, me prani zemre dhe ndërgjegje të plotë, gjë që e bën besimtarin të ndihet i lidhur me Krijuesin e tij në çdo moment të ditës.