بقره · 258/286
ترجمه آوانگاری — بقره
أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِي حَاجَّ إِبْرَاهِيمَ فِي رَبِّهِ أَنْ آتَاهُ اللَّهُ الْمُلْكَ إِذْ قَالَ إِبْرَاهِيمُ رَبِّيَ الَّذِي يُحْيِي وَيُمِيتُ قَالَ أَنَا أُحْيِي وَأُمِيتُ ۖ قَالَ إِبْرَاهِيمُ فَإِنَّ اللَّهَ يَأْتِي بِالشَّمْسِ مِنَ الْمَشْرِقِ فَأْتِ بِهَا مِنَ الْمَغْرِبِ فَبُهِتَ الَّذِي كَفَرَ ۗ وَاللَّهُ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ ۝٢٥٨
Alam tara ilal lazee Haaajja Ibraaheema fee Rabbiheee an aataahullaahul mulka iz qaala Ibraaheemu Rabbiyal lazee yuhyee wa yumeetu qaala ana uhyee wa yumeetu qaala ana uhyee wa umeetu qaala Ibraaheemu fa innal laaha yaatee bishshamsi minal mashriqi faati bihaa minal maghribi fabuhital lazee kafar; wallaahu laa yahdil qawmaz zaalimeen
📖 معنای فارسی
آن كسى را كه خدا به او پادشاهى ارزانى كرده بود نديدى كه با ابراهيم درباره پروردگارش محاجّه مى‌كرد؟ آنگاه كه ابراهيم گفت: پروردگار من زنده مى‌كند و مى‌ميراند. او گفت: من نيز زنده مى‌كنم و مى ميرانم. ابراهيم گفت: خدا خورشيد را از مشرق برمى‌آورد تو آن را از مغرب برآور. آن كافر حيران شد. زيرا خدا ستمكاران را هدايت نمى كند.
📜

ترجمه — Tafsir

معانی کلمات:

  • حاجَّ: مجادله و گفتگو کرد، ستیزه و بحث کرد.
  • بُهِتَ: مبهوت و حیران شد، درمانده گشت و حجتش باطل شد.
  • آتَاهُ: عطا کرد به او، بخشید به او.
  • المُلک: پادشاهی و فرمانروایی.

تفسیر آیه:

آیا به شگفتی حال کسی ننگریستی که با ابراهیم درباره پروردگارش مجادله و ستیزه کرد؟ این شخص نمرد (نمرود) بود که چون خداوند به او پادشاهی عطا کرده بود، دچار غرور و سرکشی شد و جرأت یافت که با پیامبر خدا به بحث برخیزد. او از ابراهیم پرسید: پروردگار تو کیست؟ ابراهیم در پاسخ فرمود: پروردگار من کسی است که زنده میکند و میمیراند؛ یعنی اوست که جان میبخشد و جان میستاند و این تنها در قدرت اوست. نمرود از روی عناد و لجاجت گفت: من نیز زنده میکنم و میمیرانم! او برای اثبات ادعای دروغین خود، دو نفر را حاضر کرد و یکی را کشت و دیگری را زنده گذاشت و کشتن و زنده گذاشتن را مصداق زنده کردن و میراندن پنداشت. اما ابراهیم علیهالسلام که حجتی روشنتر و قاطعتر در اختیار داشت، به سراغ برهانی رفت که هیچکس را یارای مقابله با آن نبود. او فرمود: خداوند من، خورشید را از سمت مشرق میآورد؛ تو اگر راست میگویی و میتوانی زنده کنی و بمیرانی، خورشید را از سمت مغرب بیاور! اینجا بود که آن کافر مبهوت و درمانده شد و نتوانست پاسخی بگوید و حجتش یکسره باطل گردید. و خداوند قوم ستمکار را که با وجود روشن شدن حق، باز بر ظلم و کفر خود اصرار میورزند، به راه راست هدایت نمیکند.

فواید و پیامهای آیه:

  1. قدرت و پادشاهی نباید مایه غرور و سرکشی شود؛ چرا که هر قدرتی از آنِ خداست و اوست که آن را به هر کس بخواهد عطا میکند. انسان مؤمن هرگز به داشتههای خود مغرور نمیشود و آنها را وسیله تکبر و طغیان قرار نمیدهد.
  2. حجت و برهان، قاطعترین ابزار در برابر باطل است؛ همانگونه که ابراهیم خلیل با استدلالی روشن و ساده، طاغوت زمان خود را خلع سلاح کرد و او را به زانو درآورد. این درس بزرگی است برای همه ما که در برابر باطل، با منطق و استدلال محکم و قاطع وارد شویم.
  3. خداوند هدایت خود را شامل حال ستمگران نمیکند؛ کسانی که با وجود روشن شدن حق، باز بر ظلم و کفر اصرار میورزند، خودشان را از فیض هدایت الهی محروم میسازند. پس سعادت و رستگاری در گرو پذیرش حق و تسلیم شدن در برابر آن است.
  4. توحید و یکتاپرستی، اساس دعوت همه پیامبران است؛ ابراهیم علیهالسلام در برابر ادعای دروغین پادشاه، به زیباترین شکل ممکن، ربوبیت و تدبیر خداوند را به نمایش گذاشت و نشان داد که تنها اوست که بر جهان هستی حکومت میکند و هیچکس را یارای مقابله با قدرت او نیست.
🎧 گوش دهید

📜 آیه 256-260 — بقره

256لَا إِكْرَاهَ فِي الدِّينِ ۖ قَد تَّبَيَّنَ الرُّشْدُ مِنَ الْغَيِّ ۚ فَمَن يَكْفُرْ بِالطَّاغُوتِ وَيُؤْمِن بِاللَّهِ فَقَدِ اسْتَمْسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقَىٰ لَا انفِصَامَ لَهَا ۗ وَاللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ
در دين هيچ اجبارى نيست. هدايت از گمراهى مشخص شده است. پس هر كس كه به طاغوت كفر ورزد و به خداى ايمان آورد، به چنان رشته استوارى چنگ زده كه گسستنش نباشد. خدا شنوا و داناست.
257اللَّهُ وَلِيُّ الَّذِينَ آمَنُوا يُخْرِجُهُم مِّنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ ۖ وَالَّذِينَ كَفَرُوا أَوْلِيَاؤُهُمُ الطَّاغُوتُ يُخْرِجُونَهُم مِّنَ النُّورِ إِلَى الظُّلُمَاتِ ۗ أُولَٰئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ ۖ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ
خدا ياور مؤمنان است. ايشان را از تاريكيها به روشنى مى‌برد. ولى آنان كه كافر شده‌اند طاغوت ياور آنهاست، كه آنها را از روشنى به تاريكيها مى‌كشد. اينان جهنميانند و همواره در آن خواهند بود.
258أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِي حَاجَّ إِبْرَاهِيمَ فِي رَبِّهِ أَنْ آتَاهُ اللَّهُ الْمُلْكَ إِذْ قَالَ إِبْرَاهِيمُ رَبِّيَ الَّذِي يُحْيِي وَيُمِيتُ قَالَ أَنَا أُحْيِي وَأُمِيتُ ۖ قَالَ إِبْرَاهِيمُ فَإِنَّ اللَّهَ يَأْتِي بِالشَّمْسِ مِنَ الْمَشْرِقِ فَأْتِ بِهَا مِنَ الْمَغْرِبِ فَبُهِتَ الَّذِي كَفَرَ ۗ وَاللَّهُ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ
آن كسى را كه خدا به او پادشاهى ارزانى كرده بود نديدى كه با ابراهيم درباره پروردگارش محاجّه مى‌كرد؟ آنگاه كه ابراهيم گفت: پروردگار من زنده مى‌كند و مى‌ميراند. او گفت: من نيز زنده مى‌كنم و مى ميرانم. ابراهيم گفت: خدا خورشيد را از مشرق برمى‌آورد تو آن را از مغرب برآور. آن كافر حيران شد. زيرا خدا ستمكاران را هدايت نمى كند.
259أَوْ كَالَّذِي مَرَّ عَلَىٰ قَرْيَةٍ وَهِيَ خَاوِيَةٌ عَلَىٰ عُرُوشِهَا قَالَ أَنَّىٰ يُحْيِي هَٰذِهِ اللَّهُ بَعْدَ مَوْتِهَا ۖ فَأَمَاتَهُ اللَّهُ مِائَةَ عَامٍ ثُمَّ بَعَثَهُ ۖ قَالَ كَمْ لَبِثْتَ ۖ قَالَ لَبِثْتُ يَوْمًا أَوْ بَعْضَ يَوْمٍ ۖ قَالَ بَل لَّبِثْتَ مِائَةَ عَامٍ فَانظُرْ إِلَىٰ طَعَامِكَ وَشَرَابِكَ لَمْ يَتَسَنَّهْ ۖ وَانظُرْ إِلَىٰ حِمَارِكَ وَلِنَجْعَلَكَ آيَةً لِّلنَّاسِ ۖ وَانظُرْ إِلَى الْعِظَامِ كَيْفَ نُنشِزُهَا ثُمَّ نَكْسُوهَا لَحْمًا ۚ فَلَمَّا تَبَيَّنَ لَهُ قَالَ أَعْلَمُ أَنَّ اللَّهَ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ
يا مانند آن كس كه به دهى رسيد. دهى كه سقفهاى بناهايش فروريخته بود. گفت: از كجا خدا اين مردگان را زنده كند؟ خدا او را به مدت صد سال ميراند. آنگاه زنده‌اش كرد. و گفت: چه مدت در اينجا بوده‌اى؟ گفت: يك روز يا قسمتى از روز. گفت: نه، صد سال است كه در اينجا بوده‌اى. به طعام و آبت بنگر كه تغيير نكرده است، و به خرت بنگر، مى‌خواهيم تو را براى مردمان عبرتى گردانيم، بنگر كه استخوانها را چگونه به هم مى‌پيونديم و گوشت بر آن مى‌پوشانيم. چون قدرت خدا بر او آشكار شد، گفت: مى‌دانم كه خدا بر هر كارى تواناست.
260وَإِذْ قَالَ إِبْرَاهِيمُ رَبِّ أَرِنِي كَيْفَ تُحْيِي الْمَوْتَىٰ ۖ قَالَ أَوَلَمْ تُؤْمِن ۖ قَالَ بَلَىٰ وَلَٰكِن لِّيَطْمَئِنَّ قَلْبِي ۖ قَالَ فَخُذْ أَرْبَعَةً مِّنَ الطَّيْرِ فَصُرْهُنَّ إِلَيْكَ ثُمَّ اجْعَلْ عَلَىٰ كُلِّ جَبَلٍ مِّنْهُنَّ جُزْءًا ثُمَّ ادْعُهُنَّ يَأْتِينَكَ سَعْيًا ۚ وَاعْلَمْ أَنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ
ابراهيم گفت: اى پروردگار من، به من بنماى كه مردگان را چگونه زنده مى‌سازى. گفت: آيا هنوز ايمان نياورده‌اى؟ گفت: بلى، و لكن مى خواهم كه دلم آرام يابد. گفت: چهار پرنده برگير و گوشت آنها را به هم بياميز، و هر جزئى از آنها را بر كوهى بنه. پس آنها را فراخوان. شتابان نزد تو مى‌آيند، و بدان كه خدا پيروزمند و حكيم است.
بقرهفهرست قرآن
286آیه
مدنیRevelation
258آیه

ترجمه — بقره 258

سوره بقره آیه 258 - خواندن, گوش دهید, ترجمه, فارسی : آن كسى را كه خدا به او پادشاهى ارزانى كرده…

سوره آیه 258/286 — بقره البقرة (مدنی). خواندن گوش دهید ترجمه (فارسی). گوش دهید: بقره گوش دهید, بقره ترجمه, بقره mp3, بقره pdf. آیه 256–260. معنای فارسی: اردو.




Tuesday, August 18, 2026

به قرآن کریم چنگ بزنید