Surja El-Bekare — Ajet 39

Kuptimi i fjalëve:

• Kefarû (كَفَرُوا): Mohuan, nuk besuan, fshehën të vërtetën.
• Kedhdhebû (كَذَّبُوا): I quajtën gënjeshtër.
• Bî âjâtinâ (بِآيَاتِنَا): Me shenjat Tona, pra me argumentet dhe shpalljet Tona (Kuranin dhe mrekullitë).
• Ashâb un-nâr (أَصْحَابُ النَّارِ): Banorët e zjarrit, ata që qëndrojnë përgjithmonë në të.
• Khâlidûn (خَالِدُونَ): Të përjetshëm, që nuk dalin kurrë prej tij.

Tefsiri i Ajetit:

Pas përmendjes së fatit të atyre që ndjekin udhëzimin e Zotit dhe fitojnë Xhennetin, Allahu i Lartësuar përmend këtu fatin e kundërt të atyre që zgjedhin rrugën e mohimit. Ata që mohuan Zotin e tyre dhe i quajtën gënjeshtër shenjat dhe argumentet e Tij – qofshin ato ajete të Kuranit, mrekulli të profetëve apo prova natyrore në univers – duke i refuzuar me kokëfortësi dhe arrogancë, ata janë banorë të zjarrit. Ata do të hyjnë në të dhe do të qëndrojnë aty përgjithmonë, pa pushim dhe pa fund. Nuk do të dalin kurrë prej tij, as nuk do të vdesin në të që të çlirohen nga mundimi. Ky është dënimi i drejtë për ata që zgjodhën mohimin pasi u erdhi e vërteta e qartë.

Përfitimet që nxirren nga ajeti:

1. Drejtësia e Allahut është e përsosur: Ai i shpërblen besimtarët me Xhennet dhe i dënon mohuesit me zjarr, secili sipas veprës së tij.
2. Serioziteti i çështjes së besimit: Mohimi dhe gënjeshtrimi i shenjave të Allahut nuk është çështje e thjeshtë, por ka pasojë të përjetshme.
3. Nxitje për të shfrytëzuar jetën para se të vijë dita kur pendimi nuk pranohet, dhe për të reflektuar mbi shenjat e Allahut në Kuran dhe në univers.
4. Kjo na bën të kuptojmë vlerën e madhe të Islamit dhe të Kuranit, sepse ata që i përgjigjen thirrjes së tij fitojnë lumturinë e përjetshme, ndërsa ata që e refuzojnë atë humbin gjithçka.