Surat Al-Baqarah — Ayat 6

1) Tegese tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• كَفَرُوا (kafaru): padha maido, ora gelem ngakoni apa kang wis diturunake Allah marang Rasulullah, amarga gumedhe lan mbangkang.
• سَوَاءٌ (sawa'un): padha wae, ora ana bedane.
• أَأَنذَرْتَهُمْ (a-andzartahum): apa sira ngelingake marang dheweke kanthi menehi pepeling lan ancaman.
• إِنذَار (indzar): ngabari kanthi diselani rasa wedi lan pepeling.
• لَا يُؤْمِنُونَ (la yu'minun): dheweke ora bakal padha iman, ora bakal padha percaya.

2) Tegese ayat iki sakabehe:

Satemene wong-wong kang padha kafir, yaiku kang maido marang apa kang diturunake Allah marang Rasulullah SAW, amarga gumedhe lan mbangkang, iku padha wae tumrap dheweke: apa sira menehi pepeling lan ancaman marang dheweke, utawa ora menehi pepeling, dheweke tetep ora bakal padha iman. Iki amarga dheweke wis kebacut nglakoni dalan kang luput lan wis dadi putusan Allah ing kawruh kang langgeng, yen dheweke ora bakal padha iman. Mula, anane pepeling utawa ora anane pepeling iku ora ngowahi kahanane dheweke.

3) Piwulang lan paedah kang bisa dijupuk saka ayat iki:

• Ayat iki mulangake yen hidayah iku mung saka Allah. Manungsa bisa ngelingake, bisa menehi pepeling, nanging ati kanggo mbukak lan nampa pituduh iku mung ana ing astane Allah.
• Kita ora kena putus asa nalika ngajak wong liya marang kabecikan, nanging uga ora kena gumantung marang asile. Tugas kita mung ngelingake kanthi cara kang becik, dene asile dipasrahake marang Allah.
• Ayat iki nuwuhake rasa syukur ing ati kita, amarga awake dhewe isih diparingi ati kang gelem nampa pituduh lan iman. Iki dudu amarga kepinteran kita, nanging amarga kanugrahan saka Allah.
• Ayat iki ngelingake supaya kita tansah njaga ati saka sifat gumedhe lan mbangkang, amarga loro sifat iku bisa dadi lawang kanggo wong ora gelem nampa bebener.
• Islam mulangake supaya kita tansah njaga ati supaya resik lan gelem nampa bebener, sarta tansah nyenyuwun marang Allah supaya diparingi iman kang kukuh nganti pungkasan.