Surat Al-Baqarah — Ayat 7

1) Tegese tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• خَتَمَ (khatama): nutup utawa nyaprah, yaiku menehi tandha utawa segel ing sawijining barang nganti ora bisa mlebu utawa metu apa-apa.
• طَبَعَ (thaba'a): padha karo nyaprah, yaiku nutup ati nganti ora bisa nampa kabecikan.
• غِشَاوَةٌ (ghisyawah): tutup utawa aling-aling kang nutupi mripat, dadi ora bisa ndeleng barang kang cetha.
• عَذَابٌ عَظِيمٌ ('adzaabun 'azhiim): siksa kang gedhe banget lan abot.

2) Tegese ayat iki:

Allah wis nyaprah atine wong-wong kafir mau, mula atine ora bisa ngerti lan ora bisa nampa kabecikan. Allah uga wis nyaprah pangrungune, mula ora bisa krungu kabeneran kanthi krungu kang bisa migunani lan ndadekake dheweke manut. Kajaba saka iku, mripat-mripaté uga katutupan dening aling-aling, mula ora bisa ndeleng kabeneran sanajan wis cetha banget. Kabeh iku kelakon amarga saka kekafiran lan wangkoting atine sawise kabeneran wis cetha tumrap dheweke, mula Allah ora paring taufik marang dheweke supaya oleh pituduh. Lan ing akherat, dheweke bakal nampa siksa kang gedhe banget ing neraka jahanam.

3) Piwulang kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake marang kita supaya tansah njaga ati, pangrungu, lan pandeleng supaya ora katutupan saka kabeneran. Ati kang resik lan gelem nampa pituduh iku nikmat kang gedhe banget saka Allah.
• Kita dielingake supaya ora wangkot lan ora nglawan marang kabeneran kang wis cetha. Sapa kang sengaja nolak kabeneran, bisa kelakon atine saya peteng lan saya adoh saka pituduh.
• Ayat iki uga nuduhake yen pituduh iku kabeh saka Allah. Mula, saben wong Islam kudu tansah ndonga lan nyuwun marang Allah supaya atine tetep kenceng ing dalan kang bener.
• Kabar bab siksa kang gedhe ing akherat iku dadi pepeling supaya kita ora nglirwakake agama lan tansah ngupaya dadi wong kang manut marang Allah.
• Kanthi mangerteni ayat iki, kita dadi luwih tresna marang Islam lan Al-Qur'an, amarga loro-lorone dadi pituduh kang madhangi ati, pangrungu, lan pandeleng kita marang dalan kang bener.