Та Ха сүрөсү — Аят 121

1. Сөздөрдүн маанилери:

• سَوْآتُهُمَا: алардын уяттуу жерлери, жабылышы керек болгон дене мүчөлөрү.
• طَفِقَا: эки баштады, киришти.
• يَخْصِفَانِ: жамап-жалгап жабыштырышты, бири-бирине улаштырышты.
• وَرَقِ الْجَنَّةِ: бейиштин жалбырактары (айрым баяндарда бул анжыр жалбырагы деп айтылат).
• غَوَى: адашты, туура жолдон четтеди, күтүлгөн нерседен четтеп кетти.

1. Аяттын түшүндүрмөсү:

Адам менен Хава (Ева) Аллах таала тарабынан тыюу салынган дарактын жемишинен жешти. Ошондо алардын уяттуу жерлери ачылып калды — мурун ал жерлер аларга жабык жана көрүнбөгөн абалда эле. Алар уяттуу жерлерин жашыруу үчүн бейиштин жалбырактарынан үзүп алып, бири-бирине улаштырып жаба башташты. Адам пайгамбар Раббисинин буйругун аткарбай, тыюу салынган дарактан жеп, Аллахтын чегинен чыгып кетти. Бул — адам баласынын табиятындагы унутуу жана алсыздыктан келип чыккан жаңылыштык болчу, бирок ал кылган иши үчүн Аллахка тообо кылды жана кечирим сурады.

1. Алынган пайдалар:

• Бул аят адам баласынын алсыз жаратылганын жана жаңылыштык кетирүүгө жөндөмдүү экенин көрсөтөт. Бирок жаңылыштык кетиргенден кийин тообо кылып, Аллахка кайтуу — ыймандуу адамдын жолу.
• Аллах таала Адам менен Хаванын жаңылыштыгын кечирип, аларды бейиштен түшүргөндөн кийин да адамзатты туура жолго баштоо үчүн пайгамбарларды жибергенин билдирет. Бул — Аллахтын ырайымынын кеңдигинин далили.
• Адам атабыздын окуясы аркылуу бизге сабак: Аллахтын буйруктарына моюн сунуу, азгырыктарга алданбоо жана жаңылыштык кетирсек да, үмүтсүздүккө түшпөй, тообо кылып, Аллахтын кечиримине умтулуу керек.
• Ислам дини адамды күнөөгө батырбайт, тескерисинче, жаңылыштыктан кийин туура жолго кайтууга чакырат. Бул — диний ишенимдин жеңилдигин жана адамзаттын табиятына ылайыктуулугун көрсөтөт.
• Бейиштин жалбырактары менен уяттуу жерлерди жабуу аракети — адам баласынын табигый уяттуулук сезимин жана тазалыкка умтулуусун чагылдырат. Ислам да тазалыкты жана уяттуулукту жогору баалайт.