Surja Ta Ha — Ajet 121

Kuptimet e fjalëve:

• Sew’atuhuma (سَوْآتُهُمَا): pjesët e turpshme të trupit (organet gjenitale).
• Tufiqa (طَفِقَا): filluan / u vunë.
• Yakhsifani (يَخْصِفَانِ): ngjitnin e qepnin gjethet njërën mbi tjetrën për t’u mbuluar.
• Ghewa (غَوَى): doli nga rruga e drejtë, humbi qëllimin e duhur.

Tefsiri i Ajetit:

Pasi Ademi dhe Hava hëngrën nga pema që Allahu ua kishte ndaluar, menjëherë u zbulua lakuriqësia e tyre, e cila më parë ishte e fshehur. Ata filluan të mbulonin veten me gjethe të pemëve të Xhenetit, duke i ngjitur e qepur ato njëra mbi tjetrën, për të fshehur atë që ishte zbuluar. Kështu, Ademi (alejhi selam) kundërshtoi urdhrin e Zotit të tij, duke ngrënë nga ajo pemë, dhe për këtë shkak doli nga rruga e drejtë dhe humbi qëllimin për të cilin ishte urdhëruar. Ky ishte gabimi i tij, por Allahu më pas e fali atë pas pendimit të sinqertë.

Mësimet dhe dobitë nga kjo ajet:

1. Bindja ndaj urdhrave të Allahut është rruga e vetme e sigurisë dhe e lumturisë, ndërsa mosbindja sjell pasoja të menjëhershme, edhe nëse duket se ka ndonjë përfitim të përkohshëm.
2. Njeriu është i prirur të gabojë, por dera e pendimit është gjithmonë e hapur; Allahu e pranon pendimin e sinqertë dhe e fal robin e Tij.
3. Turpi dhe modestia janë cilësi të natyrshme te njeriu, dhe mbulimi i trupit është një vlerë e lartë morale që Islami e thekson dhe e ruan.
4. Shejtani është armiku i hapur i njeriut; ai përpiqet ta mashtrojë atë me premtime të rreme, prandaj duhet të jemi të kujdesshëm dhe t’i rezistojmë nxitjeve të tij.
5. Gabimi i njeriut nuk e ul dinjitetin e tij nëse pendohet dhe kthehet te Allahu; përkundrazi, pendimi e pastron atë dhe e afron më shumë te Zoti.