Sura Ta Ha — Werset 121

Znaczenie słów:

• سَوْآتُهُمَا – ich intymne części ciała (miejsca wstydliwe), które wcześniej były zakryte.
• يَخْصِفَانِ – zaczęli łączyć i nakładać na siebie (liście), aby się nimi okryć.
• فَغَوَى – zbłądził, oddalił się od tego, czego od niego oczekiwano.

Tłumaczenie i wyjaśnienie:

Adam i Ewa zjedli z drzewa, którego Bóg im zakazał. W chwili, gdy to uczynili, ich intymne części ciała, które wcześniej były przed nimi zakryte, stały się widoczne. Wtedy zaczęli pospiesznie zrywać liście z drzew rajskich i nakładać je na siebie, aby zakryć to, co zostało odsłonięte. Adam sprzeciwił się w ten sposób poleceniu swego Pana i zbłądził, ponieważ nie powstrzymał się od tego, czego mu zakazano – a tym samym oddalił się od właściwej drogi, którą wyznaczył mu Bóg.

Korzyści i nauki płynące z wersetu:

1. Człowiek z natury jest skłonny do zapominania i popełniania błędów, ale ważne jest, aby po błędzie wracał do Boga z pokorą i skruchą – tak jak uczynił to Adam.
2. Grzech zawsze pociąga za sobą konsekwencje – utratę godności, wstydu i bliskości z Bogiem. To przestroga, by strzec się rzeczy zakazanych.
3. Bóg w swojej łaskawości nie pozostawił człowieka bez drogi powrotu – pokazuje nam, że nawet po upadku można się podnieść, jeśli się szczerze żałuje.
4. Zwracanie uwagi na własne słabości i unikanie sytuacji, które mogą prowadzić do grzechu, jest oznaką mądrości i pobożności.
5. Historia ta uczy nas, że posłuszeństwo Bogu jest źródłem spokoju i szczęścia, a nieposłuszeństwo – źródłem trudności i zguby.