سوره طہ — آيت 121

1) مشڪل لفظن جي معنيٰ:

• سَوْآتُهُمَا: يعني ٻنهي جون شرمگاهون (ستر جا عضو).
• طَفِقَا: شروع ڪيائون، لڳا.
• يَخْصِفَانِ: هڪ ٻئي سان جوڙي لڳائڻ، يعني ورق کي پاڻ تي چنبڙائڻ.
• وَرَقِ الْجَنَّةِ: جنت جي وڻن جا پن، جن ۾ انجير جا پن به شامل آهن.
• غَوَى: گمراهه ٿيو، يعني ان مقصد کان خطا ٿي ويو جيڪو کانئس گهربل هو.

2) تفسير:

پوءِ آدم ۽ حوا ان وڻ مان کاڌو کاڌو، جنهن کان کين منع ڪيو ويو هو. جڏهن کاڌو کاڌائون ته سندن شرمگاهون ظاهر ٿي پيون، جيڪي اڳ ۾ ڍڪيل هيون. پوءِ ٻئي جنت جي وڻن جا پن ڪٽي پاڻ تي چنبڙائڻ ۽ هڪ ٻئي سان جوڙي لڳائڻ لڳا، ته جيئن پنهنجو ظاهر ٿيل ستر ڍڪي سگهن. ۽ آدم عليه السلام پنهنجي رب جي حڪم جي خلاف ورزي ڪئي، يعني ان وڻ کان پرهيز ڪرڻ جي حڪم تي عمل نه ڪيائين ۽ ان مان کاڌو کاڌو، ته هو ان حد کان اڳتي وڌي ويو جيڪا کيس جائز نه هئي.

3) فائدا ۽ سبق:

• الله تعاليٰ پنهنجي بندن کي آزمائي ٿو، ۽ انسان کان خطا ٿي سگهي ٿي، پر اصل ڳالهه توبه ۽ رجوع آهي.
• شرم ۽ ستر ڍڪڻ انسان جي فطري ۽ شريفانه صفت آهي، جيڪا الله تعاليٰ انسان ۾ رکي آهي.
• گناهه کان پوءِ فوراً پشيمان ٿيڻ ۽ الله کان معافي گهرڻ ئي مؤمن جي نشاني آهي.
• الله تعاليٰ پنهنجي نبي آدم عليه السلام جي خطا کي معاف فرمايو ۽ کيس هدايت عطا ڪئي، جنهن مان رحمت ۽ اميد جو درس ملي ٿو.
• قرآن مجيد ۾ انساني ڪمزوريءَ جو ذڪر به حڪمت ۽ نصيحت سان ڪيو ويو آهي، ته جيئن انسان پنهنجي رب کان غافل نه ٿئي ۽ هميشه سندس فرمانبرداريءَ ۾ رهي.