Ta-Ha surəsi — Ayə 121

Kəlmələrin mənaları:

• Səv'at – ayıb yerlər, örtülü olması lazım olan yerlər.
• Təfiqə – başladılar, girişdilər.
• Yəxsisan – yapışdırırdılar, örtürdülər.
• Qəva – azdı, haqq yoldan çıxdı, məqsədə çatmaqda səhv etdi.

Təfsir:

Adəm və Həvva, Allahın özlərinə qadağan etdiyi ağacdan yedilər. Bu, onların Rəbbinə olan itaətsizliyinin ilk addımı idi. Həmin an onların ayıb yerləri üzə çıxdı – çünki o vaxta qədər bu yerlər örtülü idi və onlar bunu hiss etmirdilər. Onlar utanc içində Cənnət ağaclarının yarpaqlarından – xüsusilə əncir yarpaqlarından istifadə edərək bədənlərini örtməyə başladılar. Bu hərəkət onların günahı dərk etdiklərini və utandıqlarını göstərirdi. Adəm öz Rəbbinin əmrindən çıxdı və beləliklə, azdı – yəni ona əmr olunanı tərk edib qadağan olunana yönəldi. Bu, onun səhvini və zəifliyini göstərir, lakin Allah onu sonradan bağışladı və tövbəsini qəbul etdi.

Öyüd və Nəsihət:

Bu ayə bizə göstərir ki, insan nə qədər uca məqamda olsa da, şeytanın vəsvəsəsinə qarşı diqqətli olmalıdır. Adəm peyğəmbər belə bir səhvə yol verdi, lakin onun tövbəsi və Allaha üz tutması onu yenidən ucaldı. Ey möminlər! Siz də bir səhv etdikdə ümidsizliyə qapılmayın, dərhal Allaha tövbə edin. Allah tövbə edənləri sevir və onların günahlarını bağışlayır. Bu hekayədən ibrət götürün: haramdan uzaq durun, çünki haramın sonu peşmançılıq və utancdır. Ancaq tövbə qapısı həmişə açıqdır – Rəbbinizə üz tutun, O sizi bağışlayacaq və rəhməti ilə əhatə edəcəkdir.