Suurah Taa-Haa — Aayad 121

Macnaha ereyada:

• Saw'aatahuma: Cawradooda (meelaha qawada ah ee jirka).
• Yakhsifaan: Waxay isku dhejinayeen oo isku xidhayeen (cagaarka).
• Faghawaa: Wuxuu ka leexday wixii loo faray oo uu ku qaldamay.

Tafsiirka:

Markay Aadam iyo Xaawo cuneen geedkii looga reebay, waxaa daatay cawradoodii oo hore u qarsoonayd. Markaasay bilaabeen inay isku dhejiyaan caleemaha Jannada oo ay isku qariyaan, si ay u asturaan cawradooda. Aadam wuxuu khilaafay amarkii Eebihiis isagoo ka cunay geedkii laga reebay, markaasuu ku qaldamay oo ka leexday jidkii toosnaa ee loo faray. Tani waxay muujinaysaa in nafsadddu ay tahay mid u janjeedha xumaanta haddii aan la ilaalin, laakiin Eebe waa mid dambi dhaaf badan oo raxmaad badnaa.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo aayadda:

1. Digniin ka ah waswaaska Shaydaanka: Shaydaanku waa col cad oo dadka uu ugu yaboohi jidka qumman, sida uu ugu yaboohay Aadam iyo Xaawo. Waa inaan ka digtoonaanaynaa waswaasiisa oo aanan ku kalsoonayn yaboohiisa.
2. Qarsoonida cawrada waa sharaf: Islaamku wuxuu farayaa dhawrista cawrada iyo asturnaanta, taasoo ah mid ka mid ah bilicda iyo dabeecadaha wanaagsan ee uu Eebe ku mannaystay dadka.
3. Dambi qirashada iyo toobadda: Inkastoo Aadam uu galay dambi, haddana wuxuu u soo noqday Eebe isagoo toobad keenay, Eebana wuu ka aqbalay. Tani waxay ina baraysaa inaanan quusanin marka aan galka galno, laakiin aan degdeg ugu noqono Eebe oo aan toobad keenno.
4. Naxariista Eebe: Eebe waa mid dambi dhaaf badan oo naxariis badnaa, wuxuuna ku xusay inuu Aadam ka aqbalay toobaddiisa. Tani waxay dadka ku dhiirigelinaysaa inay isku xidhaan Eebe oo aanay ka quusanin naxariistiisa.
5. Cawaaqibta xumaan ee dembiga: Dembigu wuxuu keenaa qarsoonida iyo naxariista Eebe ka fogaanshaha, sida uu uga fogaaday Aadam cawradii oo daatay. Waa inaan ka fogaanaa wax kasta oo Eebe naga reebay si aan u helno nolol wanaagsan adduun iyo aakhiraba.