سورت طه — آیت 48

د کلمو معناګانې:

• أُوحِيَ: وحي رالېږل شو، پر مونږ نازل شو.
• كَذَّبَ: دروغجن يې وګڼل، رد يې کړ.
• تَوَلَّىٰ: مخ يې وګرځاوه، له حق څخه يې اعراض وکړ.

تفسير:

موسى او هارون عليهم السلام ته ويل شوي چې فرعون ته ور Lauړ شي او هغه ته ووايي: "مونږ ته په رښتيا وحي شوې ده چې عذاب د هغه چا لپاره دی چې د الله د پيغام او د هغه د نښو (معجزو) دروغجن يې وګڼي او له هغه څخه مخ واړوي، يعنې د حق د منلو او د هغه د پيروۍ څخه اعراض وکړي." دا عذاب په دُنيا کې هم دی او په آخرت کې هم. هغه څوک چې د الله د رسولانو دعوت رد کړي او له هغوی څخه مخ وګرځوي، هغه د الله د عذاب مستحق کېږي. دا خبره د موسى عليه السلام د پيغام يوه مهمه برخه وه چې فرعون ته يې ورسوله، ترڅو هغه پر خپل سرکشۍ او کفر پوه شي او که يې غوښتل، له عذاب څخه ووېرېږي او ايمان راوړي.

فايدې:

• دا چې الله تعالی خپلو پيغمبرانو ته د وحي له لارې د عذاب خبر ورکړی، دا د الله رحمت او عدل ښکارندويي کوي؛ ځکه چې هغه د عذاب څخه مخکې خپل بندگانو ته د خبرداري لپاره رسولان رالېږي.
• په دې آيت کې د حق د منلو او د هغه د پيروۍ اهميت څرګند شوی دی؛ څوک چې حق ومني او پر عمل يې وکړي، هغه د عذاب څخه خوندي دی.
• د دې آيت له مخې، د الله عذاب يوازې پر هغو خلکو دی چې حق رد کړي او له هغه څخه مخ واړوي؛ خو هغه څوک چې ايمان راوړي او نېک عمل وکړي، د الله رحمت ته نژدې دی.
• دا آيت مومنانو ته تسليت ورکوي چې د باطل پلويان به په آخرت کې سزا وويني، او دوی بايد پر خپل حق ولاړ پاتې شي.