Surat Taha — Ayat 48

1) Tegese tembung-tembung sing perlu dijlentrehake:

• أُوحِيَ (ūḥiya): diparingi wahyu, yaiku kabar saka Allah sing diutus marang para nabi.
• الْعَذَابَ (al-'adzāb): siksa, yaiku paukuman saka Allah.
• كَذَّبَ (kadzdzaba): ngapusi utawa nolak kabeneran, yaiku ora percaya marang apa sing digawa dening para rasul.
• تَوَلَّى (tawallā): mlengos, nyingkiri, ora nggatekake, yaiku nolak lan ninggalake piwulang sing bener.

2) Panjlentrehan ayat:

Ayat iki isine pangandikane Nabi Musa lan Nabi Harun marang Fir'aun. Allah paring kabar marang kekarone yen wis diwahyokake marang dheweke, yaiku: siksane Allah iku bakal tumiba marang sapa wae sing ngapusi (ora percaya) marang ayat-ayat Allah lan mlengos saka piwulange para rasul. Tegese, wong sing nolak kabeneran lan ora gelem ngrungokake lan nglakoni apa sing digawa dening para utusan Allah, bakal nampa paukuman ing donya lan ing akhirat. Dadi ayat iki ngelingake marang Fir'aun lan kabeh manungsa supaya ora ngapusi lan ora mlengos saka dalane Allah, amarga mung wong sing gelem manut lan nampa kabeneran sing bakal slamet saka siksa.

3) Faedah-faedah sing bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake yen Gusti Allah iku Maha Adil; saben tumindak ala mesthi ana piwalesane, lan saben kabecikan mesthi ana ganjarane.
• Ngelingake awake dhewe supaya ora gampang ngapusi kabeneran lan ora mlengos saka piwulang agama, amarga kuwi bisa nuwuhake kacilakan.
• Nuduhake yen wahyu Allah iku dadi pituduh kanggo manungsa supaya urip tentrem lan slamet ing donya lan akhirat.
• Nggugah ati supaya luwih tresna marang Islam lan Al-Qur'an, amarga kabeh piwulange iku kanggo kebaikan lan kaslametan kita.
• Menehi pangarep-arep yen sapa wae sing gelem ngrungokake lan manut marang Allah, bakal pinaringan rahmat lan kabegjan sing langgeng.