Sura Ta Ha — Werset 48

Znaczenie słów:

• kazzaba (كَذَّبَ) – zaprzeczał, odrzucał prawdę, nazywał kłamstwem to, co przynieśli posłańcy.
• tawallā (تَوَلَّىٰ) – odwrócił się, oddalił się z pogardą, nie przyjął wezwania i nie podporządkował się.

Tafsir (wyjaśnienie):

Bóg – Wysławiony i Najwyższy – objawił Mojżeszowi i Aaronowi (pokój z nimi oboma), że Jego kara – zarówno w życiu doczesnym, jak i w życiu ostatecznym – dosięgnie każdego, kto zaprzeczył Bożym znakom i przesłaniu przyniesionemu przez posłańców, oraz kto odwrócił się od tego wezwania, nie chcąc go słuchać ani przyjąć. Jest to wyraźne ostrzeżenie dla tych, którzy odrzucają prawdę po tym, jak dotarła do nich jasnym dowodem. Kara nie dosięga człowieka z powodu jego niewiedzy czy słabości, lecz z powodu świadomego zaprzeczania i aroganckiego odwrócenia się od Bożego przewodnictwa. Werset ten jest częścią mowy, którą Mojżesz i Aaron mieli przekazać faraonowi – aby go ostrzec przed konsekwencjami jego uporu i zaprzeczania.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Wielka miłosierność Boga – ostrzega ludzi przed karą, zanim ona nadejdzie, aby mogli się opamiętać i zawrócić ze złej drogi.
2. Sprawiedliwość Boga – kara dotyka tylko tych, którzy świadomie odrzucili prawdę i odwrócili się od niej, a nie tych, którzy szukają jej szczerze.
3. Zachęta do przyjęcia wezwania posłańców – skoro kara jest dla zaprzeczających i odwracających się, to nagroda i bezpieczeństwo są dla tych, którzy uwierzyli i podążali za przewodnictwem.
4. Piękno islamu – religia ta opiera się na jasnym ostrzeżeniu i dobrej nowinie, a jej cel to ratowanie ludzi od kary i prowadzenie ich do szczęścia.