Suurah Al-Hajj — Aayad 41

Macnaha Erayada:

• Makkeenaahum: Haddaan siino awood iyo xukun dhulka, kana dhigno kuwa ku xoogaysta.
• Aqaamoo Salaah: Oo ay si buuxda u gutaan salaadda waqtigeeda iyo xukuumadeeda.
• Aatoo Zakaah: Oo ay bixiyaan zakada hantidooda kuwa xaqa u leh.
• Amaroo bil-Macruuf: Oo ay faraan wixii wanaagsan ee ay amreen diinta.
• Nahaw canil-Munkar: Oo ay ka reebaan wixii xun ee ay diintu ka reebtay.

Tafsiirka:

Kuwa Eebe u yaboohay gargaarka iyo adkaanshaha waa kuwa haddii Eebe siiyo xukun dhulka, isla markaana ka dhigo kuwa ku xoogaysta cadawgooda, ayna u hirgasho awooddooda, waxay ku gutaal salaadda si qumman waqtiyadeeda iyo rukunkooda, waxayna bixiyaan zakada hantidooda dadka xaqa u leh. Sidoo kale waxay faraan wanaagga oo dhan, waxayna ka reebaan xumaanta iyo waxa Eebe xarrimay. Waxayna ku dadaalaan faafinta caddaaladda iyo hagaajinta bulshada. Eebe unbaana iska leh cidhibta arrimaha oo dhan, isaga unbaana loo celin doonaa abaalmarinta iyo ciqaabta, wuxuuna u dhameyn doonaa kuwa ka dhawrsada wanaag.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo:

1. Awoodda waa imtixaan, ma aha sharaf kaliya: Qof kasta oo Eebe siiyo awood iyo xukun, waa inuu ku gutoa cibaadada Eebe, isagoon ku xadgudbin. Awooddu waa mas'uuliyad weyn oo Eebe waydiin doono.
2. Islaamku wuxuu ku farayaa caddaaladda iyo wanaagga: Kaasi waa astaanta dadka Eebe ku gargaaro, inay ku gutaal salaadda, bixiyaan zakada, oo ay ku dadaalaan faafinta wanaagga iyo ka reebista xumaanta.
3. Cidhibta wanaagsan waxay u sugnaatay kuwa Eebe ka dhawrsada: Inkastoo aduunku uu yahay meel imtixaan ah, haddana cidhibta ugu dambaysa waxay u sugnaatay kuwa Eebe ka dhawrsada, ma aha kuwa xoogga iyo awoodda ku kibirka.
4. Islaamku waa diin dhammaystiran: Waxay ku faraysaa cibaadada Eebe (salaadda iyo zakada) iyo wanaagga bulshada (amarka wanaagga iyo ka reebista xumaanta), taasoo muujinaysa in Islaamku uu dhisayo qof iyo bulsho labadaba.