Σούρα Αν-Νουρ — Στίχος 41

Όσο γι' εκείνους που αρνήθηκαν την πίστη, οι πράξεις τους είναι σαν αντικατοπτρισμός σε μια πεδιάδα, που τον νομίζει ένας διψασμένος ως νερό, μέχρις ότου να τον φτάσει, και να βρει ότι είναι τίποτα. (Έτσι ο άπιστος όταν φτάσει στο θάνατο, βρίσκει ότι οι πράξεις του είναι μάταιες), και θα βρει τον Αλλάχ εκεί (στη Μέλλουσα Ζωή), και θα του δώσει (ο Αλλάχ) την τιμωρία του πλήρως. Πράγματι, ο Αλλάχ είναι Γρήγορος στο να καλεί (τους δούλους Του) για λογοδότηση (και στο να τους τιμωρήσει ή να τους ανταμείψει για τις πράξεις τους).

Ή (οι πράξεις των άπιστων) είναι σαν τα βαθιά σκοτάδια στο βυθό μίας βαθιάς θάλασσας, ο οποίος (βυθός) έχει σκεπαστεί με κύματα, και από πάνω τους υπάρχουν και άλλα κύματα, και από πάνω τους υπάρχουν (πυκνά και σκοτεινά) σύννεφα (που εμποδίζουν το φως των αστεριών). Βαθιά σκοτάδια, το ένα πάνω στο άλλο, που αν έβγαζε κανείς το χέρι του, σχεδόν δε θα το έβλεπε [και έτσι είναι ο άπιστος που έπεσε στα σκοτάδια της άγνοιας, της αμφιβολίας και της ισχυρογνωμοσύνης]. Σε όποιον δε δίνει ο Αλλάχ φως (καθοδήγηση και γνώση για το Βιβλίο Του), δε θα έχει φως!

Στον Αλλάχ ανήκει η κυριαρχία των ουρανών και της γης, και στον Αλλάχ είναι ο τελικός προορισμός.

Δε βλέπεις (ω, Προφήτη) ότι ο Αλλάχ καθοδηγεί (με την εντολή Του) τα (μικρά νέα) σύννεφα (όπου θέλει), έπειτα τα συγκεντρώνει και τα κάνει ένα σωρό, και έτσι βλέπεις τη βροχή να βγαίνει από μέσα τους, και (ότι) στέλνει από τον ουρανό χαλάζι σαν τα βουνά (στην ποσότητα), το οποίο στέλνει σε όποιον θέλει και το απομακρύνει από όποιον θέλει; Παραλίγο η λάμψη του κεραυνού τους (των συννέφων) να τύφλωνε τις οράσεις!