Сураи Ан-Нур Оят 41 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Оё надидаӣ, ки ҳар чӣ дар осмонҳову замин аст ва…

Ан-Нур · 41/64

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Ан-Нур

أَلَمْ تَرَ أَنَّ اللَّهَ يُسَبِّحُ لَهُ مَن فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَالطَّيْرُ صَافَّاتٍ ۖ كُلٌّ قَدْ عَلِمَ صَلَاتَهُ وَتَسْبِيحَهُ ۗ وَاللَّهُ عَلِيمٌ بِمَا يَفْعَلُونَ ۝٤١

🔤 Transliteration

Alam tara annal laaha yusabbihu lahoo man fissamaawaati wal ardi wat tairu saaaffaatim kullun qad `alima Salaatahoo wa tasbeehah; wallaahu `aleemum bimaa yaf`aloon

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Оё надидаӣ, ки ҳар чӣ дар осмонҳову замин аст ва низ мурғоне, ки дар парвозанд, тасбеҳгӯи Худо ҳастанд? Ҳама намозу тасбеҳи Ӯро медонанд. Ва Худо ба ҳар коре, ки мокунанд, оғоҳ аст!

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳое, ки ба шарҳ ниёз доранд:

أَلَمْ تَرَ: Оё надидӣ? Ин ибора барои ҷалби таваҷҷуҳ ва огоҳӣ омадааст ва маънои он дидани фикрӣ ва андешавӣ аст, на дидани чашм.
يُسَبِّحُ: Тасбеҳ мегӯяд, яъне пок ва беайб донистани Худованд аз ҳар камбуду нуқсон.
صَافَّاتٍ: Сафкашанда, боли худро дар ҳаво кушода ва паҳн карда.
كُلٌّ: Ҳар як, ҳамаи онҳо.
عَلِمَ: Доно шуд, огоҳ гардид.

Тафсири оят:

Оё надидӣ ва огоҳ нашудӣ, ки Худованди бузург ҳамаи махлуқоти осмонҳо ва замин Ӯро тасбеҳ мегӯянд ва пок медоранд? Паррандагон низ дар ҳаво боли худро паҳн карда, саф кашида, Парвардигори худро тасбеҳ мегӯянд. Ҳар як аз ин махлуқот — хоҳ инсон бошад, хоҳ парранда ва хоҳ дигар мавҷудот — Худованд намозиву тасбеҳи ӯро медонад ва ба ӯ роҳ нишон додааст, ки чӣ гуна ибодат ва тасбеҳ кунад. Ва Худованд ба ҳар коре, ки онҳо мекунанд, огоҳ ва доност; ҳеҷ чиз аз амалҳои онҳо аз Ӯ пинҳон намемонад ва ҳамаро тибқи он ҷазо хоҳад дод.

Фоидаҳое, ки аз ин оят ба даст меоянд:

Ҳамаи махлуқоти олам — осмонҳо, замин ва паррандагон — Худовандро тасбеҳ мегӯянд; ин нишонаи бузургии Парвардигор ва ягонагии Ӯст.
Тасбеҳу ибодат танҳо барои одам нест, балки тамоми мавҷудот ба гунаи худ Худоро пок медоранд; ин боиси фурӯтанӣ ва эҳсоси наздикӣ ба тамоми офаридаҳои Худо мегардад.
Худованд ба ҳар амали бандагонаш огоҳ аст ва ҳеҷ чиз аз Ӯ пинҳон нест; ин моро ба амалҳои нек ва ибодати холис тарғиб мекунад.
Донистани он ки Худо ба намозу тасбеҳи ҳар банда огоҳ аст, дилро ором ва умедвор месозад, ки ҳеҷ заҳмати ибодат беподош намемонад.
Ин оят моро ба андеша ва тафаккур дар бораи офариниш ва тасбеҳи махлуқот даъват мекунад, ки ин роҳе барои афзун гардидани имон ва муҳаббат ба Худованд ва Қуръони Карим аст.

📜 Оят 39-43 — Сураи Ан-Нур

39وَالَّذِينَ كَفَرُوا أَعْمَالُهُمْ كَسَرَابٍ بِقِيعَةٍ يَحْسَبُهُ الظَّمْآنُ مَاءً حَتَّىٰ إِذَا جَاءَهُ لَمْ يَجِدْهُ شَيْئًا وَوَجَدَ اللَّهَ عِندَهُ فَوَفَّاهُ حِسَابَهُ ۗ وَاللَّهُ سَرِيعُ الْحِسَابِ

Амалҳои кофирон чун саробест (мавҷи ғармӣ) дар биёбоне. Ташна обаш пиндорад ва чун ба он наздик шавад, ҳеҷ наёбад ва Худоро назди худ ёбад, пас ҷазои ӯро ба тамом бидиҳад. Ва Худо зуд ба ҳисобҳо мерасад!

40أَوْ كَظُلُمَاتٍ فِي بَحْرٍ لُّجِّيٍّ يَغْشَاهُ مَوْجٌ مِّن فَوْقِهِ مَوْجٌ مِّن فَوْقِهِ سَحَابٌ ۚ ظُلُمَاتٌ بَعْضُهَا فَوْقَ بَعْضٍ إِذَا أَخْرَجَ يَدَهُ لَمْ يَكَدْ يَرَاهَا ۗ وَمَن لَّمْ يَجْعَلِ اللَّهُ لَهُ نُورًا فَمَا لَهُ مِن نُّورٍ

Ё монанди торикиҳоест дар дарёе чуқур, ки мавҷаш пӯшонад ва бар болои он мавҷе дигар ва бар болояш абрест тира, торикиҳое бар болои якдигар, он тавр, ки агар дасти худ бе? рун орад онро натавонад дид. Ва он, ки Худо роҳашро ба ҳеҷ нуре равшан накарда бошад, ҳеҷ нуре бар роҳи худ наёбад!

41أَلَمْ تَرَ أَنَّ اللَّهَ يُسَبِّحُ لَهُ مَن فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَالطَّيْرُ صَافَّاتٍ ۖ كُلٌّ قَدْ عَلِمَ صَلَاتَهُ وَتَسْبِيحَهُ ۗ وَاللَّهُ عَلِيمٌ بِمَا يَفْعَلُونَ

42وَلِلَّهِ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۖ وَإِلَى اللَّهِ الْمَصِيرُ

Аз они Худост фармонравоии осмонҳову замин ва бозгашти ҳамагон назди Ӯст.

43أَلَمْ تَرَ أَنَّ اللَّهَ يُزْجِي سَحَابًا ثُمَّ يُؤَلِّفُ بَيْنَهُ ثُمَّ يَجْعَلُهُ رُكَامًا فَتَرَى الْوَدْقَ يَخْرُجُ مِنْ خِلَالِهِ وَيُنَزِّلُ مِنَ السَّمَاءِ مِن جِبَالٍ فِيهَا مِن بَرَدٍ فَيُصِيبُ بِهِ مَن يَشَاءُ وَيَصْرِفُهُ عَن مَّن يَشَاءُ ۖ يَكَادُ سَنَا بَرْقِهِ يَذْهَبُ بِالْأَبْصَارِ

Оё надидаӣ, ки Худо абрҳоеро ба оҳистагӣ меронад, он гоҳ, онҳоро ба ҳам мепайвандад ва абре бузург падид меоварад ва боронро бинӣ, ки дар он ҷост, тагарг (жола) мефиристад ва ҳар киро хоҳад, бо он мезанад ва аз ҳар кӣ мехоҳад, бозаш медорад. Рӯшноии барқаш наздик бошад, ки дидагонро кӯр созад.

← Оят 40 📖 Ан-Нур Оят 42 →

Ан-НурФеҳристи Қуръон

64Оят

MedinanRevelation

41Оят

Тарҷума — Ан-Нур 41

Сураи Ан-Нур Оят 41 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Оё надидаӣ, ки ҳар чӣ дар осмонҳову замин аст ва…

Сураи Оят 41/64 — Сураи Ан-Нур النور (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Ан-Нур Гӯш кун, Сураи Ан-Нур Тарҷума, Сураи Ан-Нур mp3, Сураи Ан-Нур pdf. Оят 39–43. Ба Тоҷикӣ: Русский.