سورت فرقان — آیت 13

د کلمو معناګانې:

• أُلْقُوا: وغورځول شي، په زور سره وغورځول شي.
• مَكَانًا ضَيِّقًا: ډېر تنګ ځای.
• مُقَرَّنِينَ: هغه کسان چې لاسونه يې په ځنځيرونو سره د غاړو پورې تړلي وي.
• ثُبُورًا: هلاکت، تباهي، او د خپل ځان پر ضد د تباهۍ غوښتنه.

تفسیر:

کله چې دا کافران او مجرمان په دوزخ کې وغورځول شي، هغه ځای به ډېر تنګ او سخت وي، دومره تنګ چې د دوی د عذاب شدت به نور هم زیاتوي. د دوی لاسونه به د غاړو سره په ځنځیرونو تړل شوي وي، نو نه به د تیښتې لاره لري او نه د خلاصون هیله. په دې سخت حالت کې به له زړه نه چیغې وهي او د خپل ځان پر ضد به د هلاکت او تباهۍ غوښتنه کوي، وايي: "اې کاش چې مړه شوای او له دې عذابه خلاص شوای!" خو هلته به نه مرګ وي او نه خلاصون، ځکه چې د دوی عذاب تلپاتې دی.

فايدې:

1. دا آیت د دوزخ د عذاب سختوالی او د مجرمانو د حالت څخه خبر راکوي، چې انسان باید له ګناهونو ډډه وکړي.
2. په دې پوهېږو چې د الله تعالی جزا عادلانه ده، او هر څوک به د خپلو کړنو سزا ویني.
3. دا آیت مؤمنانو ته دا پیغام ورکوي چې د جنت د پراخوالي او د دوزخ د تنګوالي ترمنځ توپیر وپېژني، او د جنت د لاسته راوړلو لپاره هڅه وکړي.
4. له دې څخه دا درس اخلو چې د الله تعالی رحمت او مغفرت ته باید تل امیدوار اوسو، ځکه چې د دوزخ د عذاب څخه یوازې د توبې او نیکو کړنو په واسطه خلاصون ممکن دی.