Surat Al-Furqan — Ayat 13

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• أُلْقُوا (ulqū): dibuwang, dicemplungake.
• مَكَانًا ضَيِّقًا (makānan ḍayyiqan): panggonan kang sempit, ciyut banget.
• مُقَرَّنِينَ (muqarranīn): tangan-tangane dirante, digandhengake menyang gulu nganggo rante.
• ثُبُورًا (ṡubūran): karusakan, kecelakan, pati, lan bilai kanggo awake dhewe.

2) Panjlentrehane ayat:

Nalika wong-wong kafir mau dibuwang menyang neraka, dheweke dicemplungake ing panggonan kang ciyut banget ing jero neraka. Panggonan kang sempit mau ndadekake rasane saya abot lan saya nglarani, amarga siksaan kang diiringi rasa sesak lan kepepet iku luwih nglarani tinimbang siksaan ing panggonan kang jembar. Ing kono tangan-tangane padha dirante lan digandhengake menyang gulune nganggo rante wesi, dadi ora bisa obah lan ora bisa nglawan.

Nalika wis kepencut ing kahanan kang nggegirisi lan ora ana dalan metu iku, wong-wong mau banjur padha nyebut-nyebut lan ndonga marang awake dhewe supaya enggal-enggal tumpes, rusak, lan mati. Ora merga dheweke kepengin mati tenan, nanging merga wis ora kuwat nanggung siksaan kang saya suwe saya banget, lan kepengin banget uwal saka paukuman mau. Nanging ora ana gunane, amarga dheweke ora bakal bisa metu saka neraka.

3) Piwulang lan faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki nuduhake sepira gedhene lan abote siksaan neraka, nganti wong-wong kafir padha ndonga supaya mati wae kanggo uwal saka paukuman mau. Iki dadi pepeling kanggo kita supaya tansah ngati-ati lan ora nglakoni tumindak kang ndadekake kita kalebu golongane wong kang kena siksa.
• Gusti Allah iku Maha Adil lan Maha Kuwasa. Saben tumindak ala mesthi ana piwalesane, lan saben tumindak becik mesthi ana ganjarane. Mula kita kudu tansah ngupaya nindakake kabecikan lan ngedohi piala.
• Ayat iki uga ngelingake yen panggonan kang jembar lan kepenak iku dadi tandha kabegjan, dene panggonan kang sempit lan sesak iku dadi tandha kasusahan. Ing suwarga, panggonane jembar lan kebak kanikmatan, mula kita kudu kepengin banget mlebu ing kono kanthi manut marang dhawuhe Gusti Allah.
• Ora ana pangarep-arep kanggo uwal saka siksa neraka kajaba kanthi iman lan amal saleh ing donya. Mula, ayo padha nggunakake wektu ing donya iki kanggo ngibadah, mertobat, lan nyedhaki marang Gusti Allah.
• Ayat iki nuwuhake rasa wedi marang siksa neraka, nanging uga nuwuhake pangarep-arep marang rahmat lan pangapurane Gusti Allah, supaya kita tansah semangat ngupaya ridhane Allah lan tresna marang Al-Qur'an minangka pituduh urip.