Soera Al-Furqan — Vers 13

Woordverklaringen:

• أُلْقُوا: zij worden geworpen/gesmeten (met geweld en vernedering).
• مَكَانًا ضَيِّقًا: een zeer nauwe/benauwde plaats.
• مُقَرَّنِينَ: geboeid en aaneengeketend, waarbij hun handen aan hun nekken zijn vastgebonden met kettingen.
• ثُبُورًا: totale ondergang en vernietiging; zij roepen om hun eigen dood en verderf.

Tafsir (Uitleg):

Wanneer de ongelovigen in de Hel worden geworpen, op een plaats die zo nauw en benauwd is dat deze hun adem beneemt en hun kwelling nog ondraaglijker maakt, terwijl hun handen met kettingen aan hun nekken zijn geboeid, dan roepen zij daar op dat moment uit wanhoop en radeloosheid om hun eigen ondergang: "Wee ons! Laat ons maar vernietigd worden!" Zij bidden om de dood als verlossing van deze verschrikkelijke kwelling, maar de dood zal hen niet bereiken; het is slechts een kreet van spijt en wanhoop die geen uitweg biedt.

Deze plaats is zo eng dat de benauwdheid van de ziel samengaat met de beklemming van het lichaam, waardoor de straf verdubbeld wordt. Dit in tegenstelling tot het Paradijs, waarvan de breedte de hemelen en de aarde omvat, als teken van Gods barmhartigheid voor de gelovigen.

Boodschap voor de lezer:

Deze angstaanjagende werkelijkheid is niet slechts een waarschuwing, maar een uitnodiging tot bezinning. De Barmhartige Allah heeft ons de weg naar redding gewezen vóórdat dit moment aanbreekt. Hij zegt: "Zeg: O Mijn dienaren die tegen zichzelf buitensporig zijn geweest, wanhoop niet aan de Barmhartigheid van Allah. Voorwaar, Allah vergeeft alle zonden" (Az-Zumar: 53). De deur van berouw staat open, de weg naar het Paradijs is breed, en de Genade van Allah is groter dan elke zonde. Haast je naar Zijn vergeving voordat de benauwdheid van het graf en de Hel jou omringt, en wees onder degenen die in de ruimte van het Paradijs zullen verblijven, waar geen angst, geen pijn en geen einde aan het geluk is.