فرقان سۈرىسى — ئايەت 13

1. قىسقىچە چۈشەندۈرۈش:

• مَكَانًا ضَيِّقًا: تار جاي، يەنى دوزاخنىڭ ئىچىدىكى بەك تار، قىسىق بىر ئورۇن.
• مُقَرَّنِينَ: باغلىنىپ، زەنجىرلەنگەن، يەنى قوللىرى زەنجىر بىلەن بويۇنلىرىغا باغلانغان ھالدا.
• ثُبُورًا: ھالاكەت، يوقىلىش، ئۆلۈم. بۇ يەردە ئۆزلىرىنىڭ ھالاك بولۇشىنى تىلەش مەنىسىدە.

1. ئايەتنىڭ تەپسىرى:

ئاللاھ تائالا بۇ ئايەتتە كاپىرلارنىڭ دوزاخقا تاشلانغاندىكى ھالىتىنى بايان قىلىدۇ. ئۇلار دوزاخقا تاشلانغاندا، ئۇ يەرنىڭ بەك تار ۋە قىسىق بىر ئورنىغا تاشلىنىدۇ. ئۇلارنىڭ قوللىرى زەنجىرلەر بىلەن بويۇنلىرىغا باغلانغان بولۇپ، ھەرىكەت قىلىشقا ھېچ ئامالى قالمايدۇ. تارلىق ۋە باغلىنىش ئۇلارنىڭ ئازابىنى تېخىمۇ قاتتىق قىلىدۇ. چۈنكى كىشى بېشىغا كەلگەن غەم-قايغۇ تارلىق بىلەن قوشۇلغاندا، ئازاب تېخىمۇ ئاشىدۇ. ئاللاھ جەننەتنى كەڭلىكى ئاسمان-زېمىندەك دەپ سۈپەتلىگەن، بۇمۇ جەننەتنىڭ كەڭ ۋە روشەنلىكىنى كۆرسىتىدۇ.

شۇ تار ۋە قىسىق جايدا، ئۇلار ھېچقانداق چارە تاپالماي، ئۆزلىرىنىڭ ھالاك بولۇشىنى، يوقىلىشىنى تىلەپ پەرياد چېكىدۇ. ئۇلار: «ئى بولسا ئۆلۈپ كەتسەك، بۇ ئازابتىن قۇتۇلغان بولساق» دەپ ئۆزلىرىگە ھالاكەت تىلەيدۇ. لېكىن ئۇ يەردە ئۆلۈم يوق، پەقەت ئازابلا بار.

بۇ ئايەت بىزگە شۇنى ئەسكەرتىدۇكى، ئاللاھقا ۋە ئۇنىڭ پەيغەمبەرلىرىگە ئىمان ئېتىش، ياخشى ئەمەللەرنى قىلىش ئىنساننىڭ بۇ دۇنيا ۋە ئاخىرەتتە نىجات تاپىشىنىڭ يولىدۇر. ئاللاھ تائالا بىزنى دوزاخنىڭ تار ۋە قىسىق جايلىرىدىن ساقلىسۇن، جەننەتنىڭ كەڭ ۋە پەرەزلىك باغلىرىغا كىرىشىمىزنى نېسىپ قىلسۇن. ئامىن.