Аль-Фуркан сүрәсе — Аять 13

Сүзләрнең мәгънәләре:

• أُلْقُوا — ташландылар, ыргытылдылар.
• مَكَانًا ضَيِّقًا — бик тар урын.
• مُقَرَّنِينَ — куллары муеннарына чылбырлар белән бәйләнгән хәлдә.
• ثُبُورًا — һәлакәт, үлем, вәйләт.

Аять тәфсире:

Әгәр дә кәферләр җәһәннәмгә ташлансалар, аларны бик тар, кысынкы урынга салалар. Бу тарлык аларның ґәзабын тагын да көчәйтә, чөнки аларның куллары муеннарына чылбырлар белән бәйләнгән була. Алар шул хәлдә үзләренә һәлакәт теләп кычкыралар: "Әй, үлем! Әй, һәлакәт! Безгә кил!" — дип, ґәзабтан котылу өчен үлемне сорыйлар. Ләкин аларга бернинди дә ярдәм булмый, һәм бу аларның хәсрәте һәм газабы тирәнәйтә торган тагын бер сәбәп була.

Гыйбрәтләр:

• Бу аять мөэминнәргә Аллаһының ґәзабыннан куркырга һәм аның рәхмәтенә өмет итәргә өйрәтә. Җәһәннәм ґәзабы — бик авыр, һәм аннан котылу өчен дөньяда вакытта тәүбә итү, изге гамәлләр кылу зарур.
• Кәферләрнең үлем теләүләре — аларның ґәзабның бик авыр икәнен аңлауларын күрсәтә. Бу безгә Аллаһының ґәзабыннан сакланырга һәм аның рәхмәтенә ирешергә тырышырга өндәү.
• Аллаһының гаделлеге: һәркем үз эшләренә карап җавап бирәчәк. Бу безне дөньяда изгелек кылырга һәм гөнаһлардан читләшергә дәртләндерә.
• Җәннәт белән җәһәннәм арасындагы аерма — мөэминнәргә Аллаһының рәхмәте киң, ә кәферләргә ґәзабы тар һәм авыр. Бу безне Аллаһыга шөкер итәргә һәм аның юлында булырга өйрәтә.