Аль-Фуркан сүрәсе — Аять 12

Сүзләрнең мәгънәләре:

• رَأَتْهُم — аларны күргәндә (ут аларны күзәтә).
• مِن مَّكَانٍ بَعِيدٍ — ерак урыннан.
• تَغَيُّظًا — ачулану тавышы, ярсудан чыккан гөрелте.
• زَفِيرًا — утның эчтән тартып алып, көчле чыгарган тавышы (утның үкерүе).

Аять тәфсире:

Кыямәт көнендә җәһәннәм уты имансызларны ерактан ук күреп ала. Алар утка таба алып барылганда, ут аларга ачуланып, ярсып, үзенең эчтән килгән көчле тавышларын чыгара. Бу тавыш — утның аларга булган нәфрәтеннән һәм ачуыннан туа. Алар әле еракта гына торганда ук, бу куркыныч тавышларны ишетеп, хәвеф-котликлары тагын да арта. Бу аять — утның аларны каршы алырга әзерләнүен һәм аларның хәленең бик мөһим икәнлеген күрсәтә.

Аятьтән алынган гыйбрәтләр:

1. Гөнаһларның авырлыгы: Бу аять кешеләрне гөнаһлардан читләшергә өнди, чөнки утның ачуы һәм ярсуы — аның Аллаһының әмеренә буйсынып, гөнаһ кылучыларга карата булган мөнәсәбәтен күрсәтә.
2. Аллаһының гаделлеге: Утның мондый ярсуы — Аллаһының Җәббар (көчле, җәберләүче) исеменең бер күренеше. Ул — гадел, һәм һәркем үз эшенә карап җәза ала.
3. Иманның кыйммәте: Бу аять мөэминнәргә иманнарының никадәр зур нигъмәт икәнлеген аңлата. Алар уттан коткарылачак, ә имансызлар аның ачуыннан куркыныч хәлдә калачак.
4. Кыямәткә әзерлек: Кеше бу дөньяда үзенең гамәлләрен уйлап, тәүбә итеп, Аллаһыга таба борылырга тиеш. Утның мондый тавышы — ул көннең бик авыр булачагын искәртә.