سورت نمل — آیت 2

د معنا کلمې:

• هُدًى: لارښوونه، د حق او سمې لارې ښودنه.
• بُشْرَى: زېرى، خوشخبري.

د آيت تفسير:

دا قرآن مجيد د مؤمنانو لپاره لارښوونه او زېرى دى. دا هغه لارښوونه ده چې انسان له ګمراهۍ او تېروتنې څخه په امن كې ساتي او هغه ته د حق او سمې لارې ښودنه كوي. دا د هغو خلکو لپاره زېرى او خوشخبري ده چې پر الله او د هغه پر رسولانو ايمان لري او د دې آيتونو تصديق كوي. دا لارښوونه دوى ته په دُنيا كې د برياليتوب او په آخرت كې د ښه بدل مژده وركوي. هغه مؤمنان چې لمونځونه په بشپړه توګه ادا كوي، زكات وركوي او پر آخرت يقين لري، د دې قرآن د لارښوونې په بركت به په دُنيا او آخرت كې بريالي او خوشاله وي.

فايدې:

1. قرآن كريم د مؤمنانو لپاره د ژوند په هر اړخ كې ريښتينې لارښوونه ده، چې دوى له ګمراهۍ څخه ژغوري.
2. قرآن كريم د مؤمنانو لپاره د خوشحالۍ او زېري سرچينه ده، ځكه چې دوى ته د الله د رحمت او جنت مژده وركوي.
3. دا آيت مونږ ته ښيي چې د قرآن د لارښوونې څخه ګټه اخيستل د ايمان او نېكو عملونو پورې تړلي دي، نه يواځې د لوستلو او اورېدو پورې.
4. مؤمنان بايد د قرآن پر لارښوونو عمل وكړي، لمونځونه قايم كړي، زكات وركړي او پر آخرت يقين ولري، ترڅو د دې زېري مستحق شي.